Een smartphone met een beeldhoek van 14 tot 230 mm, twee camera’s van 200 megapixel en zelfs een losse teleconverter. De OPPO Find X9 Ultra werd in april al aangekondigd, maar krijgt nu opnieuw aandacht. EISA heeft het toestel uitgeroepen tot Photo & Video Smartphone 2026-2027. Met zijn grote bereik komt de telefoon dichter bij de mogelijkheden van een superzoomcamera.
Smartphones zijn vooral goed geworden in het vervangen van de camera die je anders niet bij je zou hebben. Groothoek, portret, nachtfotografie en video passen inmiddels allemaal in één broekzak. Telefotografie bleef lastiger. Voor een langere brandpuntsafstand is nu eenmaal ruimte nodig en daarvan is in een telefoon weinig aanwezig.
OPPO probeert dat probleem in de Find X9 Ultra op te lossen met maar liefst twee telecamera’s. Daarmee is het toestel iets interessanter dan de zoveelste smartphone met vooral meer megapixels en grotere woorden.
De meeste smartphonefoto’s beginnen met groothoek. Dat is handig voor een plein, een groep mensen of een snel moment aan tafel. Maar een lange telecamera verandert niet alleen hoeveel je kunt vergroten. Hij verandert vooral waar je op let.
Van 14 tot 230 mm
Het camerasysteem werd samen met Hasselblad ontwikkeld en bestaat uit vier camera’s waarmee daadwerkelijk foto’s worden gemaakt. Daarnaast is er een afzonderlijke multispectrale sensor die de kleurtemperatuur meet. OPPO spreekt daarom van vijf camera’s, al is die vijfde dus geen camera waarmee je zelfstandig kunt fotograferen.
De ultragroothoek biedt een beeldhoek die overeenkomt met 14 mm op een fullframecamera. De 200MP-hoofdcamera komt uit op 23 mm. Vervolgens zijn er een 200MP-telecamera van 70 mm en een 50MP-periscoopcamera van 230 mm.
Bij een smartphone betekent 230 mm niet dat er letterlijk een objectief van 23 centimeter in de behuizing zit. Het gaat om de beeldhoek die overeenkomt met een 230mm-objectief op een fullframecamera. Met behulp van een constructie waarin het licht vijf keer wordt weerkaatst, past de benodigde lichtweg toch in de dunne telefoon.
Het klinkt alsof je over een zoomobjectief van 14 tot 230 mm beschikt, maar dat is niet helemaal zo. Het zijn vier afzonderlijke camera’s met vaste beeldhoeken. Tussenliggende standen, zoals 47 en 139 mm, ontstaan door de hoge resolutie te benutten en een deel van het beeld uit te snijden. Software voegt vervolgens informatie uit meerdere opnamen samen.
Dat kan uitstekende resultaten opleveren, maar het is iets anders dan een lens die optisch en zonder onderbrekingen van 14 naar 230 mm zoomt.
Een lange telecamera verandert bovendien niet alleen hoeveel je kunt vergroten. De smalle beeldhoek dwingt je om gerichter te kijken. Een gevel wordt een ritme van ramen, terwijl je in een landschap één boom of een enkele verlichte bergtop kunt isoleren. Daarmee is 230 mm ook een compositiegereedschap.
De opvallendste camera zit op 70 mm
De 230mm-camera trekt vanzelfsprekend de aandacht, maar voor dagelijks gebruik is de 70mm-camera misschien wel interessanter. Achter deze telelens zit een relatief grote 1/1,28-inch sensor met 200 megapixel en een diafragma van f/2,2. De minimale scherpstelafstand bedraagt vijftien centimeter, waardoor de camera ook voor close-ups kan worden gebruikt.
Door de combinatie van een grote sensor en veel pixels heeft OPPO bovendien ruimte om uitsneden te maken. De stand van 139 mm komt bijvoorbeeld niet van een afzonderlijke lens, maar uit de 70mm-camera. Dat verklaart ook waarom een hoge resolutie in dit geval meer is dan alleen een indrukwekkend getal in de brochure.
Een gevel wordt een ritme van ramen, terwijl je in een landschap één boom of een enkele verlichte bergtop kunt isoleren.
De ingebouwde 230mm-camera gebruikt een kleinere 1/2,75-inch sensor en heeft een diafragma van f/3,5. Bij voldoende licht kan dat veel bereik opleveren. Zodra het donkerder wordt of het onderwerp beweegt, worden de beperkingen van zo’n kleine sensor waarschijnlijk sneller zichtbaar. Beeldstabilisatie helpt tegen beweging van de fotograaf, maar niet tegen een vogel of artiest die besluit te bewegen.
Op reis kan die lange telecamera toch bijzonder nuttig zijn. Denk aan details hoog aan een gebouw, een vuurtoren langs de kust, een muzikant op een podium of een dier dat je niet wilt verstoren. Zoek een bewegend onderwerp bij voorkeur eerst op 1× of 3× en schakel daarna naar 10×. Bij 230 mm is het beeld zo smal dat je anders meer tijd kwijt bent aan zoeken dan aan fotograferen.
Losse 300mm-teleconverter
Voor wie 230 mm nog niet genoeg vindt, bestaat de optionele Hasselblad Earth Explorer Kit. Daarin zit onder meer een hoes met ontspanknop, een zoomwiel en een losse teleconverter met zestien glaselementen.
Opvallend genoeg wordt deze converter niet voor de 230mm-camera geplaatst. Hij wordt op de 70mm-telecamera gemonteerd en levert daarmee een beeldhoek die overeenkomt met 300 mm. Je gebruikt dus de grote 200MP-sensor van de 70mm-camera als basis. OPPO spreekt van een optische vergroting van 13× en belooft dat er dankzij de hoge resolutie ook verder kan worden uitgesneden.
Daarmee begint de telefoon uiterlijk en in gebruik steeds meer op een kleine camera te lijken. Helemaal compact blijft de combinatie natuurlijk niet. Je moet de hoes en de losse lens meenemen en voor spontaan fotograferen eerst het accessoire monteren.
Meer controle over de verwerking
De invloed van software blijft een belangrijk verschil tussen een smartphone en een gewone camera. Telefoons combineren vaak meerdere beelden, maken schaduwen lichter en proberen ruis en onscherpte automatisch te corrigeren. Dat levert direct een aantrekkelijk resultaat op, maar kan ook zorgen voor onnatuurlijke details en een wat gladgestreken beeld.
De Hasselblad Master Mode moet fotografen meer controle geven. Daarin kan de Find X9 Ultra 50MP-bestanden opslaan als JPEG MAX en RAW MAX. Ook ISO, sluitertijd, scherpstelling en witbalans zijn handmatig instelbaar.
Voor video zijn onder meer 8K met 30 beelden per seconde, 4K tot 120 beelden per seconde en het O-Log2-profiel beschikbaar. Dat zijn functies die verder gaan dan alleen snel een foto of filmpje maken voor sociale media. Tegelijkertijd blijft het uiteindelijke resultaat afhankelijk van de manier waarop OPPO de gegevens uit verschillende pixels en opnamen verwerkt.
Vervangt hij de superzoomcamera?
Wat bereik en draagbaarheid betreft, valt daar iets voor te zeggen. Van 14 mm ultragroothoek tot 230 mm tele in één telefoon is indrukwekkend. Met de losse converter komt daar zelfs 300 mm bij.
Toch betekent dat niet dat een echte superzoomcamera overbodig is geworden. Die biedt een doorlopend optisch zoombereik, meer grip, uitgebreidere bediening en meestal voorspelbaardere prestaties bij beweging en weinig licht. Bij de OPPO wissel je tussen verschillende sensoren en wordt een deel van het bereik door uitsneden en beeldverwerking ingevuld.
Dat is uiteindelijk wat je echt hebt aan 230 mm op een smartphone: niet de belofte dat een telefoon elk camerasysteem vervangt, maar een nieuwe foto die anders buiten bereik was gebleven. Voor reizen, straatdetails en goed verlichte concertmomenten is dat geen gimmick meer. Het is een extra manier van kijken, altijd binnen handbereik.
De OPPO Find X9 Ultra is verkrijgbaar met 512 GB opslag voor een prijs van ongeveer €1.574,-.
