Oude glorie herleeft in de Voigtländer Bessa III 667, die in Japan leverbaar zal zijn als Fuji GF670. Het is een klapcamera voor het middenformaat, voorzien van een afstandsmeter, lichtmeter en 'zelfs' automatische belichting.

Voigtländer Bessa III 667

Hij lijkt op een van opa's camera's, waar ik m'n eerste foto's mee maakte. De Agfa Billy. Opa is er niet meer, de Billy wel. Af en toe pak ik hem van de plank, span de sluiter en druk af: perfect! Niks vastlopen, niks trager worden, hij doet het gewoon. Deutsche Gründlichkeit uit 1952.

De vanaf mei verkrijgbare Voigtländer Bessa III 667 is opgezet volgens hetzelfde concept. Klapcamera met balg, plat mee te nemen, relatief compact en goed hanteerbaar.

Is dit een nostalgisch collector's item? Zeker niet. Fuji kan hele goede objectieven bouwen en deze Fujinon 3,5/80 (Heliar 3,5/80 op de Voigtländer) gaat vast en zeker scherpe beelden leveren.

Overigens heeft de Bessa III veel moderniteiten die de Billy ontbeert, zoals afstandsmeter, lichtmeter, belichtingsautomatiek en een beveiliging tegen dubbelopnamen. Dit is ook hele andere koek dan een Lubitel of Holga van Lomography, dit is een serieuze camera. Voor onthaast fotograferen.

Eerst kijken en denken, nog eens kijken, dan pas afdrukken. In één keer goed. Je wandelt een rondje Marken en maakt zes hele goede foto's. Of acht, of drie.

Afwerking?

Je vult de Bessa III met 6 cm brede rolfilm. Er is keuze uit twee opnameformaten: 6x6 cm en 6x7 cm. Op standaard 120 rolfilm maak je dan 12 respectievelijk 10 foto's.

Met de dubbel zo lange 220 film haal je het dubbele aantal. Wat je met die films moet doen? Veel consumenten-ontwikkellabs doen geen rolfilm meer, maar een beetje zoeken loont.

Beter is het naar een vaklab te gaan, want de onthaaste kwaliteitsfoto's die je hiermee gaat maken verdienen vast professionele aandacht! En dan moet het ook maar wat kosten.

Zelf ontwikkelen en afdrukken blijft een mooie optie, zeker als je zwart-wit doet. En anders gewoon de film laten ontwikkelen en de negatieven scannen (de duurdere vlakbedscanners hebben een rolfilmhouder) en genieten van een indrukwekkende beeldkwaliteit op monitor of print.

Dat was bij de Billy wel anders. Overigens: Billy was een verbastering van 'billig', goedkoop in het Duits. Het was een betaalbare camera van goede kwaliteit. Bessa is ook een verbastering. Het is 'besser' (beter), op z'n Duits uitgesproken.

Zoek in Flickr op Agfa Billy en je ziet dat dit cameraatje nog volop wordt gebruikt, en met succes!

De met een magnesium body uitgeruste camera weegt ongeveer 1 kilo en meet 178 x 109 x 138 mm.

Nadere info op de website van Voigtländer. Daar is ook de Nederlandse importeur te vinden. Op de website vind je ook andere Bessa's: kleinbeeld meetzoekercamera's met verwisselbare objectieven.