HUP gallery toont momenteel een mooie overzichtstentoonstelling van Ata Kandó en Eva Besnyö. Hongarije was het land waar zowel Ata Kandó (1913) als Eva Besnyö (1910 - 2003) hun wortels hebben liggen. Het was in 1952 toen ze elkaar voor het eerst ontmoetten, sinds die tijd werden de twee vrouwen hartsvriendinnen.

foto: © Eva Besnyö/MAI, courtesy HUP GALLERY

Ata en Eva hebben altijd de wens gehad om een gezamenlijke expositie te maken. Beide vrouwen hebben ieder voor zich grote invloed gehad op de (Hongaarse) fotografie in Nederland.

HUP gallery laat van Kandó een selectie werken zien uit haar hele loopbaan, werken die voor velen bekend zijn door de publicaties Dromen in het woud, Kalypso en Nausikaä, Slaaf of Dood en Hongaarse Vluchtelingen, maar ook een aantal minder bekende werken uit haar diverse oevre.

Van Besnyö presenteren ze bijna de gehele ‘keurcollectie’. Begin jaren tachtig stelde de fotografe samen met haar toenmalige assistente Tineke de Ruiter haar 'keurcollectie' samen. Een keuze van haar tweehonderd beste foto's.

Ata Kandó is geboren in Budapest en vertrok in 1932 naar Parijs met haar eerste man, de kunstenaar Gyula Kandó. Na de oorlog assisteerde ze bij het fotoagentschap Magnum. Later trouwde ze met Ed van der Elsken met wie ze in 1954 naar Nederland verhuisde.

De van oorsprong Hongaarse Ata Kandó gold in de jaren vijftig en zestig als één van de belangrijkste reportagefotografen in binnen- en buitenland. Haar foto's van Hongaarse vluchtelingen bij de Oostenrijkse grens tijdens de revolutie in 1956 zijn wereldberoemd, evenals haar reportages van verschillende indianenstammen in Venezuela, die zij in de jaren zestig maakte. Eerder werkte zij als modefotograaf voor de grote Parijse modehuizen, waaronder Dior.

foto: © Ata Kandó / Nederlands Fotomuseum, courtesy HUP GALLERY

Eva Marianna Besnyö was een Hongaars-Nederlandse fotografe. Met twee zussen groeide ze op in een liberaal-joods gezin. Toen ze 18 was, volgde ze een opleiding reclame- en portretfotografie bij Jozsef Pécsi.

Hij stimuleerde haar om naar Berlijn te gaan waar ze de Nederlandse filmmaker John Fernhout leerde kennen. Fernhout, zoon van de schilderes Charley Toorop, keerde in 1930 terug naar Nederland.

Vanwege de opkomst van de Nazi's besloot Eva Besnyö Duitsland te verlaten en in 1932 volgde ze Fernhout naar Nederland met wie ze in 1933 trouwde.

Tot de Tweede Wereldoorlog had ze veel sociale onderwerpen als thema in haar fotografie, maar ook het fotograferen van architectuur had haar belangstelling. Tijdens de bezetting moest ze onderduiken en werd ze actief in het verzet.

In 1945 scheidde ze van Fernhout en een jaar later trouwde ze met de grafisch ontwerper Wim Brusse, met wie ze een zoon en een dochter kreeg. Nadat de kinderen wat ouder waren geworden, ging ze weer meer fotograferen waarbij ze zich in het begin van de jaren 70 vooral toelegde op het vastleggen van acties van de feministische groep 'Dolle Mina'.

Op hoge leeftijd moest ze vanwege problemen met haar ogen stoppen met fotograferen. Eva Besnyö overleed in 2003 op 93-jarige leeftijd.

Zie de Agenda.