foto: Roy Tee/ Hollandse Hoogte

Bernd & Hilla Becher wonnen de Erasmusprijs 2002

De vrijdag overleden fotograaf Bernd Becher was, samen met zijn vrouw, grondlegger van de registrerende fotografie. Hij is internationaal een gewaardeerde fotograaf die in 2002 de Erasmusprijs kreeg. Becher is 75 jaar geworden. Hij overleed tijdens een operatie in een ziekenhuis in het Oost-Duitse Rostock.

Bernhard Becher werd in 1931 geboren in het Duitse Siegen. Al zijn familieleden werkten in de mijnen van de kolen- en staalindustrie in zijn geboortestreek. Dat bepaalde zijn leven en zijn latere werk.
Hij studeerde aanvankelijk voor schilder en tekenaar aan de kunstacademie in Stuttgart, maar werd tijdens de studie gegrepen door anonieme industriële gebouwen. Hij was ertussen opgegroeid en merkte dat ze aan het verdwijnen waren. Samen met student fotografie Hilla Wobeser legden ze die bouwwerken vanaf 1957 vast op zwart-witfilm. Ze trokken daarvoor van het ene naar het andere industrieterrein in Europa en Amerika.

Ze gingen systematisch te werk. Elk terrein kreeg dezelfde benadering, gebaseerd op constructietechnische criteria. Een gebouw moest volledig en centraal op de foto kunnen, het licht moest neutraal zijn en van de omgeving toonden ze alleen het meest noodzakelijke. "We wilden de objecten zo neutraal mogelijk afbeelden, vandaar de objectieve methode. Maar de keuze is subjectief, daardoor komt er een zekere stijl in die wij juist vinden. De ziel van de foto’s ligt in de objecten," zo verklaart Becher in een interview op een Duitse kunstsite.

In veertig jaar tijd hebben de Bechers meer dan tweehonderd mijncomplexen gedocumenteerd en een systematisch fotoarchief opgebouwd van de industriële architectuur van de 19de en 20ste eeuw.

De Bechers rangschikten hun werk naar 'typologie'. Gebouwen met eenzelfde functie en op eenzelfde manier gebouwd werden in reeksen geëxposeerd. Daarmee werden de gebouwen, die overal ter wereld individueel en door anonieme constructeurs werden gebouwd, vergelijkbaar. Door ze zo tentoon te stellen wordt de vorm van de gebouwen een stijl. De Bechers noemden deze beelden 'Anonieme Sculpturen'.

Pas in de jaren zeventig werd hun werk omarmd in de kunstwereld, met name door de conceptuele stroming. Ze werden uitgenodigd voor exposities, kregen uiteindelijk ook waardering in andere lagen van de bevolking en groeiden uit tot boegbeelden van de industriële fotografie.

In 1991 won het echtpaar de Leone dÓro voor beeldhouwkunst op de Biënnale van Venetië. In 2002 ontvingen ze van prins Bernhard de Erasmusprijs.

Behalve fotograaf, was Becher ook docent, sinds 1976 zelfs hoogleraar in de fotografie aan de Kunstacademie in Düsseldorf. Bekende studenten van hem zijn Thomas Ruff, Thomas Struth, Jeff Wall, Candida Höfer en Andreas Gursky. Zijn fotografieleer staat in de kunstwereld bekend als de Becher-schule. Gursky zei onlangs in de Frankfurter Allgemeine Zeitung, "Bernd, ik hoop dat je me terzijde zult blijven staan in het dolgedraaide kunstcircus, met je droge humor en je nooit verkrampte manier van kijken."

Bronnen:
Kunstbus.nl
Volkskrant.nl
wdr.de