Olympus mju-770 SW

Natuurlijk is de reflex meestal het enige serieus inzetbare cameratype, maar je steekt hem niet zomaar in je zak. En zelfs de meest veeleisende fotograaf wil ook een meeneemcameraatje, voor erbij. Daarom pikken we er voor de lezers van Fotografie.nl er af toe eentje uit. We beginnen met een kleine, platte gooi-en smijtcamera, de Olympus mju-770.

Van oudsher is Olympus maker van goede, compacte fototechniek en al decennia hebben ze all weather camera’s in het assortiment, te beginnen met de XA-compactserie (start in 1978), nog ontworpen door Olympus’ meesterontwerper Maitani zelf. Die XA-tjes waren spatwaterdicht, en sinds hun introductie heeft Olympus altijd camera’s in het assortiment gehad die tegen een buitje kunnen. Deze mju-770 SW gaat nog veel verder. Je mag hem tot 10 meter diep onder water gebruiken.

Dat is veel meer dan menigeen ooit zal willen doen, maar zeker is dat hij erg goed tegen nattigheid kan. En met zo’n afdichting hoef je ook niet bang te zijn voor zand en stof. Thuis onder de kraan afspoelen is voldoende om hem schoon te krijgen. Ben je ermee in zee geweest, dan wil Olympus dat je hem thuis eerst 10 minuten in leidingwater legt, zodat neergeslagen zout zich goed kan losmaken.

Sterk

Je mag met deze camera nog meer doen dan normaal verboden is: laten vallen. De fabrikant geeft aan dat hij een val van 1,5 m hoogte kan hebben. Je mag er ook op gaan staan, mits je niet meer weegt dan 100 kilo. En verder functioneert hij goed tot 10 graden onder 0. Een camera dus, die veel kan hebben, gevat in een degelijke stalen behuizing.

Sterk, shockproof en waterdicht

Ondanks zijn pantsering is hij lekker plat en 155 gram is meer dan overkomelijk. Deze kan altijd mee. Tasje hoeft ook niet. Ideaal. De 3x zoomlens komt natuurlijk niet naar buiten, dat zou hem veel te kwetsbaar maken. Hij staat rechtop in het 2 cm dunne cameraatje en kijkt via een prisma en een beschermglas naar buiten. Om dit optisch gedeelte tijdens het meenemen van de camera zo goed mogelijk schoon te houden zit er een klepje voor, dat wegklapt als je de camera aanzet. Lofwaardig, want als je na een aantal foto’s pas merkt dat er een vette duim op het beschermglas zit zul je zwaar de pest in hebben.

Slim

De Olympus mju-770 heeft een groot LCD scherm

Tot hier aan toe alleen maar lof: een camera die je mag gebruiken onder omstandigheden waarin je andere camera’s niet zou durven inzetten, die is altijd welkom! Nu het gebruik en de prestaties: de bediening leidt niet onder de hoge beschermingsfactor van deze camera. Als bij alle Olympus compacts is alles helder en snel toegankelijk. De lcd-monitor geeft een groot en helder beeld. Als er zonlicht op valt blijft hij nét voldoende bruikbaar. Een doorkijkzoeker is er niet.

Handig is dat je enkele nabewerkingen in de camera kunt uitvoeren (uitsnede, helderheid, verzadiging, omzetten naar zwart-wit bijvoorbeeld). Ook kun je achteraf automatisch rode oogjes laten wegwerken. Een zegen! De voorflits tegen rode oogjes, toch al onbruikbaar door de vertraging die hij noodzakelijkerwijs geeft, kan definitief uitgeschakeld blijven. Heb je een foto met rode oogjes, dan activeer je de correctie, de camera spoort zelf de rode oogjes op, geeft een preview, en als je OK indrukt wordt de gecorrigeerde kopie opgeslagen.

De camera gaat prat op een beeldstabilisatiestand, maar in feite wordt trillingsonscherpte hier vermeden door een hoge ISO-waarde te gebruiken. Dat wordt intelligent toegepast, dus je krijgt niet meer extra ruis dan strikt nodig is. Normaal verdient toepassing van deze methode strafpunten omdat dit geen echte beeldstabilisatie is, maar een optische beeldstabilisatie zou afbreuk doen aan de onverwoestbaarheid van de mju-770 SW, dus in dit geval mag het.

Kwaliteit

Als je bij het terugkijken in de camera foto’s beoordeelt en erop inzoomt, dan schrik je aanvankelijk. Grove, wollige kleurvlokken: een gebrekkige ruisonderdrukking, is je eerste reactie. Maar het komt vooral doordat je van Olympus bij het afspelen zo verschrikkelijk sterk mag inzoomen. 1:1 op de computermonitor ziet er goed uit. De beeldruis bij hoge ISO-waarden valt mee, dankzij een voor dit cameratype goede ruisonderdrukking. ISO 400 is praktisch acceptabel, ISO 800 soms ook. Heb je een onderwerp met veel scherpe details, dan is er niet zoveel aan de hand, maar een egaal grijs vlak verraadt alles. Natuurlijk gaan er door de ruisonderdrukking details verloren en wordt de scherpte minder, maar Olympus heeft op dit punt een redelijk compromis gevonden.

Een testopname met de Olympus

Het 3x zoomobjectief levert over het hele bereik redelijk tot goede scherpte- en contrastprestaties, op de uiterste hoeken van het beeld na, waar de scherpte wegloopt en kleurzoompjes zichtbaar zijn. Zoals bij veel compactcamera’s lopen beeldkwaliteit en resolutie uit de pas. De 7 miljoen pixels resolutie geeft mogelijkheden voor grote formaten, maar de optische kwaliteit noopt je je te beperken tot printformaten die in een fotoalbum passen. Hou je dat als begrenzing aan, dan kun je van deze zeer zorgeloze camera erg veel plezier hebben.

NB: Voor de vaststelling van de beeldkwaliteit zijn twee criteria gehanteerd: hoe ziet het beeld er schermvullend uit, en hoe goed is het beeld geprint op een vel A4 fotopapier. De 1:1 beoordeling op het beeldscherm laat weliswaar gebreken en kwaliteiten zien, maar die zijn in de uiteindelijke toepassing vaak niet terug te vinden.