Thank you! Your submission has been received!

Oops! Something went wrong while submitting the form :(

Reviews

Fujifilm Finepix F70 EXR review

Serieus overweegbare compacts

Door de goede sensortechniek en Fuji's reputatie op optisch gebied zou de nieuwe Fujifilm Finepix F70 EXR best wel eens in de categorie 'serieus overweegbare compacts' kunnen thuishoren. Een platte kwaliteitscompact met 27-270 mm zoom (eq.), dat klinkt aanlokkelijk.

Fujifilm Finepix F70 EXR

Qua sensortechniek maken we het ons makkelijk. Die is uitgebreid besproken in de review van de Finepix F200 EXR.

Het grootste verschil tussen beide camera's is het objectief. De F70 EXR heeft omgerekend naar 35 mm formaat een 3,3-5,6/27-270 mm, de F200 EXR een 3,5-5,1/28-140 mm.

Beide niet erg lichtsterk, zoals gebruikelijk bij compacts, maar daardoor wel erg klein in de body weg te werken.

Er worden in dit soort objectieven allerlei optische kunststukjes uitgehaald, waardoor je zelfs op volle diafragma-opening vaak al een goede kwaliteit hebt.

Echt kleine diafragma's zijn bij compactcamera's nooit instelbaar. Na enkele stops diafragmeren gaat buiging (diffractie) al zo'n rol spelen dat je winst aan scherptediepte verdwijnt in het verlies aan detaillering.

In de onderwerpsstand Pro Focus maakt de camera
door een speciale dubbelopnametechniek de achtergrond extra onscherp

Knappe trucs

Zelfs op de grootste diafragma-opening heb je al zoveel scherptediepte (rechtstreeks gevolg van het sensorformaat), dat het niet mogelijk is een achtergrond heel sterk te laten vervagen, ook niet in de uiterste telestand van deze 27-270 mm zoom.

Maar daar heeft Fujifilm een truc op bedacht. In de onderwerpsstand Pro Focus maakt de camera door een speciale dubbelopnametechniek de achtergrond extra onscherp. Eerst maakt hij de normale foto, scherpgesteld op het onderwerp. Direct erna maakt hij dezelfde foto, maar dan geheel onscherp.

Uit de eerste foto snijdt hij alles wat scherp is uit en plakt dat op de tweede – onscherpe – foto. Het resultaat mag er zijn, al doet het wel enigszins onnatuurlijk aan, doordat alles even onscherp is. Het hangt van het onderwerp af hoe dat uitpakt. Je kunt het storend vinden of (soms) een interessante vervreemding.

Overigens geeft de camera vaak aan dat een situatie niet geschikt is voor deze techniek. Als het onderwerp zich te dicht voor een achtergrond bevindt, gaat het niet. Er moet al een duidelijk herkenbare onscherpte zijn. Die wordt vervolgens versterkt. Heb je een achtergrond met elementen op diverse afstanden, dan kun je ook rare effecten krijgen, doordat de grens tussen scherp en onscherp wat willekeurig valt. Al met al: een gimmick waar je soms wat aan hebt, als je hem leert te gebruiken.

Low light

Grote truc nummer twee is de Low Light stand, waarin de camera voor een nachtopname niet een lange belichting toepast, maar vier korte. Daarvan voegt hij de beste pixels bijeen, populair gezegd, om een optimale opname te krijgen. Het werkt inderdaad veel beter dan een gewone opname. Er hoeft minder ruis te worden weggepoetst, je hebt meer detaillering.

De Low Light stand, waarin de camera voor een nachtopname
niet een lange belichting toepast, maar vier korte

En nu we het dan toch over Low Light hebben. Opnieuw werd bevestigd dat Fuji's nieuwe sensortechniek een schot in de roos is. ISO 800 is goed bruikbaar, scherp en gedetailleerd. Dus je kunt voor algemene toepassingen de automatische ISO-instelling gerust 800 als limiet geven. ISO 1600 is ook nog wonderbaarlijk goed: je krijgt een fijne, scherpe korrel, die onder normale kijkomstandigheden niet snel zal opvallen.

Overigens gaat het bereik tot 12.800. Dan kiest de camera automatisch een lagere resolutie (zeer zinvol), maar de extreme ruisonderdrukking die vervolgens nodig is leidt tot erg detail-arme beelden. Beetje aquarel-achtig, dus dat schept ook weer nieuwe picturale mogelijkheden! Laten we wat dat betreft nooit bang zijn voor de grensgebieden van de fotografie.

Veel opties: volautomatische stand (beperkte opties), EXR-stand (beperkte opties), P-stand (alle opties), M-stand (alle opties, zelf belichting regelen), filmstand, SP-stand (onderwerpsprogramma's), N-stand (natuurlijk licht), N-flits-stand (opname met natuurlijk licht plus flitsopname tegelijk gemaakt, ter vergelijking).

EXR Auto

In de stand EXR Auto kiest de camera naar gelang de omstandigheden tussen maximale detaillering, goede prestaties bij weinig licht en maximaal dynamisch bereik. Dit werkt echt heel goed, en het wordt helemaal mooi als je hier ook de automatische regeling van het dynamisch bereik op loslaat (de camera kiest dan zelf tussen 0, 200, 400 en 800%).

Dit doet heel erg denken aan wat Nikon met z'n D-Lighting bereikt. Uiterst waardevol. Combineer je dit met EXR Auto, en je hebt onder uiteenlopende omstandigheden optimale prestaties.

Dit doet heel erg denken aan wat Nikon
met z'n D-Lighting bereikt. Uiterst waardevol

Optiek

Hoe goed het objectief is weet je eigenlijk niet echt. Dat klinkt misschien een beetje gek, maar er worden zoveel digitale beeldcorrecties toegepast dat eventuele fouten vrij goed worden verdoezeld. Vertekening ziet je haast niet, bijvoorbeeld.

Het objectief heeft waarschijnlijk flink last van chromatische aberratie, maar die wordt meestal goed weggecorrigeerd. Af en toe lukt het niet en word je geconfronteerd met purperen randjes, bijvoorbeeld bij boombladeren in de hoeken van het beeld.

De automatische scherpstelling op gezichten kan makkelijk worden in-en uigeschakeld.

Maar het merendeel van de gemaakte opnamen was scherp van hoek tot hoek. Met een kritisch oog zie je dat in de hoeken die scherpte wordt betaald met wat detailverlies.

De uiterste telestand tekent niet zachter dan de grotere beeldhoeken, dat heeft Fuji mooi voor elkaar, vermoedelijk ook door wat extra digitale pep. Vergelijken we de optische prestaties met die van de F200 EXR, dan levert die een hogere scherpte en detaillering. Ben je uit op grote formaten en is 10x zoom niet de eerste eis, dan is dát je camera. Maar de verschillen zijn verrassend kleine en de F70 EXR is de echte reiscompact, met z'n veelzijdiger zoombereik.

Een optische zoeker ontbreekt op beide modellen. Het lcd-scherm is helder en scherp en is bij zonnig weer nog voldoende bruikbaar.

Kritiek

De plaatsing van de flitser, vlak onder de ontspanknop, is niet ideaal. Je houdt er makkelijk een vinger voor. Verder stelde de autofocus in de telestand soms niet scherp op het gezicht waarop je met de AF-markering richtte, maar op de achtergrond. Dat ondervang je door de gezichtsherkenning in te schakelen (knopje achterop, dus dat gaat snel).

De flitser kan makkelijk per ongeluk worden afgedekt.

Die scherpstelmethode werkt wonderbaarlijk goed, zelfs als iemand niet recht in de camera kijkt. Richt je je in deze stand op een niet menselijk onderwerp, dan wordt de gewone AF gebruikt.

Travelcam

De Fujifilm Finepix 70 EXR is een toonbeeld van wat een goede synergie van sensortechniek, geavanceerde beeldprocessing en moderne optiek kan opleveren.

Maar gek genoeg heeft dit soort camera's toch altijd iets dubbels. Enerzijds zit er zeer dienende automatiek in die zelfs in handen van de absolute leek tot goede foto's kan leiden, anderzijds heb je daarbij wel een aantal keuzes die eisen dat je een beetje snapt wat de camera doet. Dan ben je echt in staat met deze F70 EXR het onderste uit de kan te halen.

De camera valt in de categorie reiscompact of travelcam, en is daar een van de meest compacte modellen. De beeldtechniek is erg goed, het zoombereik interessant, dus: aanbevolen!

L. Polder
| 30-11-2009
Kerst trends 2016