Thank you! Your submission has been received!

Oops! Something went wrong while submitting the form :(

Reviews

Olympus E-450

De Olympus E-450 volgt de E-420 op. Hij levert meer dan z'n voorganger, dat is zeker, maar is Olympus bij deze vernieuwingsoperatie niet wat te zuinig geweest?

Nog steeds is dit de kleinste, lichtste reflex van de markt, en het is zelfs als je met een van de compacte modellen van de concurrentie hebt gespeeld een verademing om in handen te hebben en om je nek te dragen. Dat komt door de compacte body, maar ook door het zeer lichte en compacte 14-42 mm standaardzoomobjectief.

En daar al betaalt zich meteen het pluspunt uit van het FourThirds format: kleinere sensoren, dus kortere brandpuntsafstanden en kleinere objectieven.

Klein minder fijn?

Natuurlijk levert een kleiner opnameformaat ook nadelen op: meer ruis, met name bij hogere gevoeligheden. Dat zie je inderdaad met een 1:1 vergroting op je scherm. Maar schermbreed formaatvullend? Of in print? Vaak is dan het verschil nog slechts theoretisch.

Wat FourThirds verder nog biedt als pluspunt? Meer scherptediepte. Want de scherptediepte is omgekeerd evenredig aan het opnameformaat, in moderne termen omgezet, omgekeerd evenredig aan de cropfactor. Dus: ongeveer tweemaal zoveel scherptediepte als fullframe.

Mooi is wel dat je elke vaste witbalansinstelling
naar eigen smaak kunt finetunen

Macrofotografen kunnen daar erg gelukkig van worden. Domper op deze feestvreugde is wel de lichtbuiging, ook wel diffractie genoemd, die bij Four Thirds vanaf f/16 de detailscherpte gaat bederven. Bij APS-C sensor gebeurt dat vanaf f/22, bij fullframe (35 mm) op f/32.

Maar er is voor Four Thirds zuivere winst in scherptediepte bij alle diafragma's tot en met f/11. *) Laten we het er in elk geval op houden, dat wie in is voor kleine, lichte apparatuur zeker Olympus kan overwegen.

*)De opmerkingen over lichtbuiging zijn gebaseerd op een normale bekijkafstand van de foto's.

Vroeger was Olympus ook al uitblinker in het maken van compacte reflexen. Doordat het merk niet op tijd meeging met de ontwikkeling van autofocus werd die lijn minder populair en uiteindelijk gestopt. Het E-systeem van digitale reflexen is helemaal vanaf nul opgezet, zonder verplichtingen naar het verleden toe.

Compleet

Gauw terug nu naar de E-450. Net als alle reflexen van Olympus is deze uitermate compleet uitgevoerd, waarbij je alle belangrijke instellingen in een compleet en overzichtelijk scherm kunt kiezen.

De functie die je wilt veranderen mag je vervolgens door aanklikken openen om er iets in te wijzigen, maar wijzigen binnen het overzichtsscherm kan ook, door rechtstreeks aan het instelwiel te draaien. Dat scheelt een handeling en maakt het werken met veel gebruikte instellingen extra makkelijk. Je komt zo zelden in de menu's.

Waarmee gezegd is: ook de veeleisende fotograaf zal niet snel mis grijpen

Zelfs de verscherping, het contrast en de kleurverzadiging kun je hier in een oogwenk regelen. Kom daar maar eens om bij andere camera's, zelfs modellen die drie tot vier keer zoveel kosten. Waarmee gezegd is: ook de veeleisende fotograaf zal niet snel mis grijpen.

De beginner zet de camera op Auto, laat alles over zich heen komen en komt met gelukte foto's thuis. Het uitgebreide menu met 18 scène-instellingen is voor deze groep een uitkomst: van zonsondergang tot high key, van actie tot panorama, alles wordt automatisch geregeld.

Nieuw zijn de drie 'creatieve' functies: popart, soft focus en pinhole. Direct na de opname bewerkt de camera het beeld en voegt er het betreffende effect aan toe. Dat kost overigens wel een paar seconden. Maar toch: leuk, speels, en het lukt wonderwel.

Maar hier komt het eerste kritiekpuntje: beetje kinderachtig dat het er maar drie zijn! Op de E-620, het completere model met beeldstabilisatie en een uitklapscherm, krijg je er zes. Sorry hoor, als dát het verschil moet maken...

De E-450 koper moet het doen zonder de stand voor korrelig zwartwit, pasteltinten en lichte kleuren. Dit moet met een firmware-update recht te trekken zijn, dus E-450 gebruikers aller landen, verenigt u!

Veelzijdig

Gelukkig is Olympus bij het functiepalet van de E-450 verder niet zuinig geweest. Zet je de camera bijvoorbeeld op zwartwit, dan kun je kiezen uit de diverse filters uit de traditionele zwart-witfotografie: geel voor een wat sterker contrast tussen lucht en wolken, rood en oranje voor dramatische wolkenluchten en groen voor extra differentiatie in bladgroen.

Met de traditionele filterinstellingen voor zwart-wit kun je de omzetting van kleuren in grijswaarden beïnvloeden. Van links naar rechts; Neutraal, Rood filter, Groen filter

Een tweede variabele is de kleurtoon: neutraal zwart-wit, of liever met een paarsachtige, koelblauwe, sepia en olijfgroene toon. Met live view zie je het allemaal precies. Deze uitgebreide zwart-witfunctionaliteit geldt overigens voor alle Olympus reflexen.

Waar live view ons ook op trakteert is een écht zinvolle visuele scherptediepteweergave. Normaal gaat dat via de zoeker (kan bij deze camera overigens ook), maar dan kijk je door het werkelijke diafragma, dus bij kleine openingen heb je zo'n donker beeld dat je het verschil tussen scherp en onscherp haast niet meer ziet.

Ondanks de kritiekpuntjes is de E-450 een fijn altijdmee-snapshootertje

Loopt de scherpteweergave bij de E-450 via live view, dat wordt het beeld opgehelderd, zodat je een goede indicatie krijgt. Je kunt daarbij óók nog eens inzoomen op het beeld, voor maximale precisie. Een uitstekende functie dus. Is niet standaard voorhanden, je moet hem programmeren onder de functietoets.

Wat verder goed is aan de live view: de weergave reageert op alle instellingen, dus je krijgt een werkelijke preview van de foto. Klinkt heel logisch, maar Olympus gaat hierin het verst (behalve de neefjes Panasonic G-1 en GH-1, die deze preview zelfs in de zoeker geven).

Wie het kleine, wel heldere en goed te overziene zoekertje beter wil zien kan op het oculair het ME-1 oculairloepje plaatsen, dat een goed gesorteerde fotowinkel wel op voorraad heeft. Het geeft wel wat vertekening en maakte de opname-info naast het beeld minder goed te zien, maar je krijgt duidelijk een groter zoekerbeeld (vergroting 1,2x).

TruePicIII+

Waar Olympus aan vasthield is de beeldsensor van 10 megapixels (de E-3 en E-620 zitten op 12). Nieuw is wel de verbeterde beeldverwerkingsengine, onder de naam TruepicIII+.

Gebleven is de aangename witbalans met een vleugje warmte. De automatische witbalansregeling heeft bij schaduw en bewolking nog wel eens een handmatige ingreep nodig, de camera blijft wat lang denken dat hij met daglicht te maken heeft.

De E-620 doet dit beter. Mooi is wel dat je elke vaste witbalansinstelling naar eigen smaak kunt finetunen. Verder kun je de functietoets programmeren voor het snel maken van een eigen witbalansinstelling: dat kun je op elk moment snel even doen, bijvoorbeeld met een Expodisc, of gewoon met een wit kaartje dat je in je fototas hebt zitten.

Kijk je naar scherpte, detaillering en ruis, dan zie je dat je ISO 800 probleemloos kunt inzetten (bij instelling van de ruisonderdrukking op 'Normaal'). Bij ISO 1600 (hoger gaat hij niet) is er duidelijk kleurruis, maar het het niveau valt erg mee; het hangt erg van het onderwerp af of het storend is.

De schaduwdetaillering is beter dan bij de eerdere 10 MP-modellen van Olympus. Al met al knappe prestaties.

Overzichtelijke bediening, goede hanteerbaarheid. Het minimale handgreepje biedt nét voldoende grip.

Zonder beeldstabilisatie dan maar?

Een instapmodel zonder beeldstabilisatie, dat begint uniek te worden. Pentax en Sony hebben stabilisatie in alle modellen, de eenvoudigste Nikon en Canon worden bijna altijd verkocht met een standaardobjectief mét beeldstablisatie (het verschil tussen mét en zónder is doorgaans enkele tientjes).

Jammer dus voor deze E-450. De grote charme van de E-450 is dat het echt de allerkleinste en lichtste reflex is. De fietsende, wandelende, bergbeklimmende fotograaf wil hem graag, maar wordt gestraft met het ontbreken van stabilisatie.

Nóg een zeurpuntje dat met actualiteit te maken heeft: geen ISO-waarde in de zoeker als je Auto-ISO gebruikt. Die omissie hebben de meeste merken inmiddels wel rechtgetrokken.

Ondanks de kritiekpuntjes is de E-450 een fijn altijdmee-snapshootertje. Hij wordt extra plat als je er de 2,8/25 mm op zet.

Info: www.olympus.nl.

L. Polder
| 15-05-2009