Thank you! Your submission has been received!

Oops! Something went wrong while submitting the form :(

Reviews

Olympus E-30 Review

Op de Photokina mochten we al kennismaken met het prototype, nu is de E-30 er: Olympus’ nieuwe reflex voor de veeleisende, creatieve amateur. Met veel trekjes van big brother E-3. De vraag: heeft hij een eigen gezicht?

Olympus is beroemd geworden door camera’s kleiner te maken dan gebruikelijk was, zonder daarbij kwaliteit in te leveren. Bij het huidige E-reflexsysteem zie je dat terug.

De kern van het kleine is het Four Thirds systeem met sensors van 18 x 24 mm, de helft van 24 x 36 mm fullframe.

Dat formaat heette vroeger halfkleinbeeld, Olympus was er de pionier van, zelfs met reflexcamera’s, maar dat terzijde.

Door de kleinere sensor kun je met korte brandpuntsafstanden toe, en dus met kleinere, lichtere objectieven om dezelfde beeldhoek te bereiken als met de conventionele digitale reflexformaten. Vooral teleliefhebbers profiteren daarvan.

Olympus heeft bijvoorbeeld een 70-300 mm objectief, licht, compact en relatief goedkoop, dat je een enorm telebereik geeft, waarvoor je bij de merken met grotere sensors veel dieper in de buidel moet tasten.

Veel camera

Om maar meteen met die groep gebruikers door te gaan: met dat lange telewerk is het fijn om een camera van enig volume in de hand te hebben, en dan is een E-420 of E-520 wat te klein. De stap naar de grotere, zwaardere E-3 is financieel tamelijk groot, hoewel deze camera qua degelijkheid en professionaliteit zeer veel waar voor z’n geld biedt.

Met de E-30 heb je lekker wat in de hand.
Zeker geen bakbeest, maar voor elke handgrootte goed hanteerbaar

Maar niet iedereen hoeft een stof- en vochtdichte body en een lichtmetalen behuizing. Vandaar deze E-30. Ook heel veel camera. Voor duidelijk minder geld. Z’n body is niet uit metaal gemaakt, maar uit versterkt kunststof. So what, zou ik zeggen.

Het ingebouwde Pop-Art effect

Hij komt licht en sterk over, ook de kleinere Olympussen zijn bepaald geen rammelkastjes, maar sterke betrouwbare bodies. Met de E-30 heb je lekker wat in de hand. Zeker geen bakbeest, maar voor elke handgrootte goed hanteerbaar.

Effecten

Opsommen wat er allemaal in deze camera zit zou deze review bederven. We doen alleen de highlights: een uitklapbaar, verstelbaar lcd-scherm achterop, een ingebouwde beeldstabilisatie met een bereik van max. 5 stops, een 11-punts professioneel AF-systeem, maximale opnamefrequentie 5 bps, live view.

Oja, de standaard ingebouwde creatieve functies, voor effecten als pop-art, soft-focus, bleke en lichte kleur, zachte toon, korrelige film, pinhole, die mogen we niet vergeten. Ziet er echt gaaf uit, en de werking is beïnvloedbaar. Je kunt de effecten bij de opnamen toepassen, maar ook achteraf.

Bij een eerste kennismaking met het prototype leek de zoeker van de E-3 te zijn toegepast, vergroting 1,15x, maar we zien hier een eigen zoeker met een vegroting van 1,02. Iets groter dan de 95% van de E-520/420. Pas overigens op met deze waarden.

Hij is ook mooi precies: hij laat 98 procent zien
van wat er daadwerkelijk op de foto komt

Het is een percentage van de grootte van de sensor. Dus de Eos 5d Mark II heeft met z’n 0,71x vergroting een grotere zoeker dan de E-30 met z’n 1,02x. Maar laten we vooral blij zijn dat hij groter is dan die van de E-520/420. Hij is ook mooi precies: hij laat 98 procent zien van wat er daadwerkelijk op de foto komt (E-3: 100%).

AF

Olympus geeft hoog op over de snelheid van het 11-punts AF-systeem: in combinatie met het 2,8/12-60 mm prof-objectief zelfs het snelste ter wereld. Zal best, maar de eerste kennismakingsopnamen (met het nieuwe 14-54 mm objectief) legden een wat aarzelende AF-werking aan de dag.

Het 2,8/12-60 mm objectief is Olympus top-standaardobjectief. De hier getoonde 2,8-3,5/14-54 mm is een betaalbaar alternatief, dat ook zeer hoge kwaliteit levert. In de nieuwe uitvoering heeft het diafragmalamellen met een gebogen vorm, wat een gavere, zachtere achtergrondonscherpte geeft.

De camera stond in de volautomatische AF-stand, waarin hij zelf bepaalt welke sensor de scherpstelling mag aansturen. Dat denkwerk vergde soms wat teveel tijd. Overgaan op een wat preciezere AF-werking (1 sensor, of 1 sensor met vier sensors eromheen ter ondersteuning) leverde veel snellere prestaties op.

De camera biedt ongelooflijk veel finetuningsmogelijkheden, zo kun je zelfs de gevoeligheid van de diverse lichtmeetsystemen individueel fijnregelen

De scherpstelveldjes zijn wel erg klein, en bij verder gelegen, niet al te massieve actieonderwerpen (sporters bijvoorbeeld) gaat de scherpstelling nogal eens mis als je met slechts één sensor werkt. Daarom is de koppeling van vijf sensoren een heel mooie oplossing: het geeft je een wat groter AF-veld, waarin de centrale sensor zich door de vier eromheen zonodig laat ondersteunen. Dat heeft Olympus netjes opgelost.

Het veelzijdige uitklapscherm

Natuurlijk heeft live view hier extra nadruk, door het veelzijdige uitklapscherm. De contrastscherpstelling op het live-beeld werkt redelijk vlot, er is beslist mee te werken.

Finetuning

De camera biedt ongelooflijk veel finetuningsmogelijkheden, zo kun je zelfs de gevoeligheid van de diverse lichtmeetsystemen (meervelds, integraal en spot) individueel fijnregelen en heb je ook correcties voor front en back focus (per objectief instelbaar).

Handig is de snelle tweeknops-reset, waarvoor je niet naar de menu’s hoeft te gaan. Die brengt je terug naar de fabrieksinstelling, of naar een van de twee instellingencombinaties die je zelf hebt gekozen. Zo hoort het.

De automatische ISO-regeling – natuurlijk is handmatig instellen ook mogelijk – is geheel naar de hand te zetten: je kunt zowel een limiet als een voorkeurswaarde instellen. Zeer toe te juichen is dat de Auto-ISO ook in M-belichtingsstand actief kan blijven: je werkt dan met een vaste tijd- en diafragmawaarde, terwijl de camera belichtingsvariaties opvangt door de ISO-waarde aan te passen. Ook hierbij wordt met een ingestelde limiet rekening gehouden.

Het ingebouwde Grainy Film effect
Zeer toe te juichen is dat de Auto-ISO ook in M-belichtingsstand actief kan blijven

Het doet goed om te zien hoe Olympus de mogelijkheden van de moderne elektronica uitbuit zonder in absurditeiten te verzanden. Hoewel... ISO-bracketing komt niet zo zinvol over. Maar verder is het een en al feest. Zo kun je tijdens de belichting de scherpstelling variëren (is niet vanzelfsprekend bij een USM-achtig scherpstelsysteem) en heb je de beschikking over een elektronische waterpas.

Irritant is dat je op het beeld dat direct na de opname verschijnt niet direct kon inzoomen voor detailcontrole. Je moet dan eerst de weergaveknop indrukken om dat te kunnen doen. Foutje van Olympus? Nee, ook hiervoor is een custom-functie die dit oplost! Nee verkopen, daar houdt deze E-30 niet van.

ORF

De beeldsensor telt 12 miljoen pixels, het is dezelfde sensor als die van de Panasonic G-1. In combinatie met het 2,8-3,5/14-54 mm objectief (verbeterde versie van een al bestaand objectief) kregen we zeer scherpe, gedetailleerde opnamen tot en met ISO 400, vanaf 640 ga je in de schaduwen wat lichte ruis terugvinden. 800 en 1600 zijn desondanks goed bruikbare waarden.

Verhoging van de ruisonderdrukking leidt tot fors detailverlies, doorgaans is het beter wat ruis te accepteren. ISO 3200 ziet er echt niet mooi uit, met een grove rommelige korrelstructuur. RAW-verwerking met Olympus Studio software geeft weinig winst ten opzichte van wat de camera zelf aflevert.

In feite past Olympus drie bedieningsniveaus toe: rechtstreekse knopinstellingen, instellingen via een overzicht op het lcd-scherm, instellen via de menu’s.

Bij Olympus Master (moet je voor betalen, een demo wordt meegeleverd) heb je weliswaar meer parameters voor kwaliteitsbeïnvloeding, maar op het gebied van ruis en detaillering is ook hier niet zo gek veel meer te halen.

Dat plaatje wordt heel anders bij gebruik van de betere RAW-converters, Lightroom bijvoorbeeld. Ook met de goedkope Silkypix 3.0 was uit een ORF-bestand (Olympus Raw File) van Olympus een zeer mooie ISO 1600 kwaliteit te halen! En 3200 wordt ook een stuk aanvaardbaarder! Vanaf ISO 400 profiteer je er echt van.

Voor statische onderwerpen mag je voor de gebruiksmogelijkheden bij weinig licht ook de goed werkende beeldstabilisatie (in de camera) meetellen, met een bereik van maximaal 5 stops (hou het in de praktijk op 3,5, is natuurlijk ook al heel mooi).

Goed alternatief

Indrukwekkende camera, die E-30. Interessant alternatief voor de E-3, maar ook voor de E-520. Je hoort nogal eens zeggen dat de menu’s van Olympus ingewikkeld zijn, maar wees ervan verzekerd dat dat voornamelijk te maken heeft met de persoonlijke frustraties van sommige reviewers.

Na een paar dagen spelen kun je met deze camera lezen en schrijven. En dan merk je hoe goed deze camera op de moderne (lees: niet conservatieve) reflexfotograaf is afgestemd.

L. Polder
| 29-01-2009
Bulk 10-Daagse