Thank you! Your submission has been received!

Oops! Something went wrong while submitting the form :(

Reviews

Nikon Coolpix P6000 review

Nikon Coolpix P6000

De Coolpix P6000 is Nikons bijdrage aan de smalle top van de compactmarkt. Het is het segment waar kritische fotografen, vaak reflexgebruikers, naar een makkelijk mee te nemen camera zoeken, die toch hoge kwaliteit kan leveren. Hoe doet de Coolpix P6000 het daar?

Op Fotografie.nl testen we bepaald niet elke compact die uitkomt. We selecteren camera’s die we de moeite waard vinden voor kritische gebruikers en kijken vervolgens of ze voldoen. Criteria zijn onder meer:

  • levert de lens hoge prestaties
  • weten sensor en processor samen ruisvrije, scherpe, gedetailleerde beelden te produceren
  • kun je snel een foto maken
Wat dat laatste betreft: alle compactcamera’s zijn sloom als je in een keer de ontspanknop indrukt. Druk je eerst de ontspanknop half in om de camera de gelegenheid te geven scherp te stellen, dan is er bij moderne compacts nauwelijks sprake van ontspanvertraging – die tijden zijn voorbij.

Vooraf scherpstellen is natuurlijk niet altijd de oplossing. Zeker bij weinig licht kan het scherpstellen tergend lang duren, vooral als de afstand dan ook nog wat groter is. Het kan echt een bottleneck zijn als je snel wilt reageren.

Een pluspunt dus, die makkelijk instelbare manual focus

Volwassener

De voorloper van de P6000, de P5000, was irritant langzaam met scherpstellen en was daardoor minder geschikt voor bewegende onderwerpen. Nikon heeft zich dit voornaamste kritiekpunt aangetrokken: de in alle opzichten volwassener geworden P6000 stelt voor een compact redelijk vlot scherp.

De kleine SB-400 flitser past goed bij de P6000. Het reflectortje is opklapbaar voor indirect flitsen.

En: er zit een snel activeerbare handmatige scherpstelling op, die je in staat stelt snelle snapshots te maken: hou ‘m in de groothoekstand, stel ‘m in op 2 m, kies de A-stand en f/4, kies ISO 400 en je hebt, mits er voldoende licht is, geen autofocus nodig. Alles vanaf 90 cm is dan scherp.

Hoe kleiner de sensor, des te groter is de scherptediepte, daar profiteer je dan van. Een pluspunt dus, die makkelijk instelbare manual focus.

Valt er met de scherpstelmogelijkheden goed te leven, dan mag je de P6000 in volle glorie in beschouwing nemen: compact en toch hanteerbaar (goed gevormd, stroef handgreepje), veel instelmogelijkheden à la Nikon-reflex, doorkijkzoeker, 28-112 mm zoom, flitsschoen en volwaardige flitsmogelijkheden.

Plus nog wat nieuwlichterij in de vorm van Ethernetaansluiting met automatische upload naar MyPictureTown plus GPS geotagging.

Scherp

Het 4x-zoomlensje geeft haarscherpe plaatjes, bij een eerste kennismaking spetteren ze van je scherm af. Je eerste indruk is: reflexkwaliteit, maar dat is niet zo. Met precies de juiste verscherping wordt een goede scherpte-indruk gecreëerd, maar dat gaat wel ten koste van de fijnste details. In dat opzicht blijft de P6000 ook iets achter bij de Canon PowerShot G10 en Ixus 980, de Sony CyberShot W300 en de Panasonic Lumix LX-3.

De reflex-achtige bediening maakt snel instellen mogelijk. De P6000 hanteert perfect en werkt lekker.

Z’n optiek is in werkelijkheid iets minder scherp, wat elektronisch wordt gecompenseerd. Het is alleen erg als je er met je neus boven op gaat zitten, maar voor normaal fotogebruik (album, grote vergroting, groot lcd-scherm) is het eigenlijk geen factor van betekenis. Veel belangrijker is een egale scherpteverdeling, en dat is hier bijna helemaal in orde. Alleen in de uiterste groothoekstand lopen de alleruiterste hoekjes wat onscherp weg.

Overigens heeft de camera verschillende Picture Control standen voor combinaties van kleur, contrast en verscherping (standaard, neutraal, levendig, monochroom, plus twee zelf te programmeren standen), die geheel naar eigen smaak kunnen worden bijgeregeld. In de zwartwitstand zijn er ook kleurfilteropties voor contrastbeheersing (bijv. roodfilter voor extra donkere luchten).

Prijzenswaardig is ook de automatische vertekeningscorrectie. Die zorgt er voor dat lijnen die recht moeten zijn ook recht worden weergegeven. Deze functie is uitschakelbaar. Dat lijkt onzinnig, maar als er gecorrigeerd moet worden, snoept de camera hier en daar een randje van het beeld af. Bij uitschakeling van de correctie benut je het beeld maximaal.

Solide lichtmetalen body, spelingvrije lensvatting, stroeve, prettig aanpakkende handgreep, de P6000 geeft een solide gevoel dat liefhebbers van goede cameratechniek aanspreekt.
Stipjes

De P6000 weet z’n opnamen tot en met ISO 200 goed ruisvrij te houden. Ziet er gewoon gaaf, schoon en scherp uit. Vanaf ISO 400 is er veel ruis, maar de sterke ruisonderdrukking strijkt die met veel detailverlies glad.

Helemaal glad trouwens niet, want vanaf ISO 400 wordt je in egale vlakken getrakteerd op kleine heldere stipjes, wat je vroeger had als er stof op het negatief zat. Foutje in de ruisonderdrukking, zo lijkt het. Zoiets verwacht je niet van Nikon.

Normaal gaat de camera tot ISO 2000. Als je genoegen neemt met slechts 3 miljoen pixels (normaal heb je 13,5 MP) dan kun je ook ISO 3200 en 6400 kiezen. Op die relatief kleine bestanden wordt een speciale ruiscorrectie losgelaten, die de beelden de uitstraling van een Polaroid geeft: haast geen ruis, glad, weinig detaillering, weinig scherpte. Weinig kleur. Maar wel met minder ruis dan de ISO 1600 opname, die duidelijk minder bruikbaar is. Laag in de ISO’s blijven is bij deze camera het devies, en blij zijn met de goed werkende optische beeldstabilisatie.

Witbalans

Als je bij weinig licht zonder flits werkt (kunstlicht) kan de P6000 wankele witbalanskuren vertonen. Op het lcd-scherm geeft hij dan een knap neutraal beeld, waar je ronduit tevreden mee zou zijn. Maar maak je de foto, dan kan die knalgeel worden doordat de camera voor een daglicht-witbalansinstelling kiest.

Doorkijkzoekertje: mooi dat het er op zit, maar het had wel wat nauwkeuriger mogen zijn.

Soms, als je net iets van standpunt verandert, doet hij dat ook weer niet, dus je kunt er niet van op aan. Zelf de witbalans kiezen is de oplossing, of in RAW-werken en later de juiste witbalans regelen (dat kan ook in de camera). Echt een vervelend minpunt, dat inconsistente gedrag bij kunstlicht.

NRW

Voor RAW-verwerking hanteert Nikon het nieuwe NRW-formaat, dat mogelijk een standaard kan worden voor compactcamera’s. Toepassing van NEF, Nikons eigen RAW-bestandsformaat voor de reflexen, zou qua rekencapaciteit teveel van de camera vergen, zo meldt Nikon.

Camera Raw van Adobe is inmiddels geschikt voor NRW, het eenvoudige Nikon View ook, maar dan alleen in de Windows uitvoering (over een Mac-versie denkt men nog na (echt!)). Gelukkig biedt de camera zelf RAW-verwerkingsmogelijkheden, al is de capaciteit ervan niet te vergelijken met die van een goede RAW-converter.

De GPS-ontvanger van de camera is erg ongevoelig, en heeft, als hij al een signaal krijgt, veel tijd nodig om z’n positie te bepalen. In een bebouwde omgeving heb je weinig aan deze geotaggingfunctie. Doe het goed, of doe het niet, Nikon.

Zeer positief is het oordeel over de ergonomie van de camera en de mogelijkheid belangrijke instellingen snel en direct te benaderen. Een doorkijkzoeker is op dit cameraatje zeker ook op z’n plaats, maar er komt veel meer op de foto dan je ziet, dus meer dan een globaal richtmiddel is het niet. Dat valt tegen.

Conclusie

Deze Coolpix P6000 verrast met een aantal gemiste kansen, en dat is niet handig in een marktsegment waar alle kwaliteitsaspecten op een goudschaaltje worden gewogen. Het is wel een fijn ding om mee te werken, hij is heerlijk licht en compact (een stuk handzamer dan de Canon G10), zit goed in elkaar, levert bij de lage ISO-waarden ragscherpe, goed belichte foto’s. Daarmee kan de Coolpix P6000 toch een fijne, lichte reiscamera zijn. Maar áf is hij feitelijk niet.

L. Polder
| 07-01-2009
Bulk 10-Daagse