Thank you! Your submission has been received!

Oops! Something went wrong while submitting the form :(

Reviews

Pentax K-m review

De Pentax K20D en de K200D zijn erg complete reflexen met originele en praktische oplossingen. Gaat dat ook op voor het nieuwe instapmodel, de K-m?

Tot de komst van de K-m was de K200D Pentax’ instapmodel. Uiterst compleet voor zijn klasse, met z’n lcd-scherm bovenop, afdichting tegen vocht en stof en nog een aantal unieke functies en instellingen. ‘An offer you can’t refuse’, zou je zeggen, maar toch kiest het gros van de consumenten veilig voor mainstream en naamsbekendheid.

Het was voor Pentax dus niet moeilijk onder de K200D een nieuwe instapper te creëren. Die werd niet uitsluitend verkregen door luxes weg te snijden, zoals – inderdaad – het lcd-scherm en de afdichting tegen weersinvloeden, maar door de camera wat meer op een beginnerspubliek af te stemmen.

Hoofdelement daarin is de ingebouwde gebruiksaanwijzing, op te roepen door op een vraagtekenknop te drukken. Je krijgt tekst en uitleg en met lijntekeningetjes in kleur wordt aangewezen welke bedieningsorganen je bij een bepaalde functie moet hebben. Uitermate handig, een sterk selling point nu veel consumenten overstappen van compactcamera naar reflex.

De vraagtekentoets rechts roept de ingebouwde gebruiksaanwijzing op.
De body is écht klein, kijk maar naar de verhouding met het 18-55 mm objectief.

Klein

Er werd nog meer weggesneden: volume. Dit is een van de kleinste reflexen van dit moment. Maar doordat Pentax de handgreep niet afslankte, is de hantering toch uitstekend.

Die handgreep móest ook wel fors blijven, want die herbergt de 4 penlight-batterijen of -accu’s. Goedkope, overal en altijd te verkrijgen stroom, er is zeker wat voor te zeggen.

Zo kun je bijvoorbeeld met een laadapparaat minder op vakantie gaan als je eenmalige batterijen kiest. Zelfs als je veel foto’s maakt. Eigen ervaring met de K200D leerde dat je met een set eenmalige lithium batterijen van Energizer (duurder dan alkaline) meer dan 3000 opnamen kunt maken!

AF

Sterk is dat Pentax de goede zoeker van de K200D handhaafde. Helder, voor de klasse best groot en ook voor brildragers goed te overzien. Voor beginners is er de Auto Pict gebruiksstand, waarbij de camera zoveel mogelijk zelf regelt: hij kiest zelfs het passende onderwerpsprogramma.

De body is écht klein, kijk maar naar de verhouding met het 18-55 mm objectief. De handgreep, die vier penlight-batterijen herbergt, bleef groot.

Ga je bijvoorbeeld dichtbij, dan gaat hij vanzelf over op de macrostand. Lastig was echter dat hij bij binnenopnamen wel eens koos voor de nachtportretstand, waarbij hij een lange sluitertijd kiest om de achtergrond zo goed mogelijk te laten meespreken.

Dat deed hij ook bij bewegende onderwerpen, en daar is deze stand niet geschikt voor. Binnen dus gewoon de P-stand kiezen, niet de Auto Pict, dan gaat het goed.

Het AF-systeem is minder sophisticated, met ‘slechts’ 5 AF-meetpunten, een in het midden, vier in een kruisvorm eromheen. Het is ook mogelijk alleen de centrale sensor te gebruiken, maar daarvoor moet je wel het menu in. Gebruik je de vijf meetpunten, dan kiest de camera zelf welke uiteindelijk de scherpstelling bepaalt.

Welke dat is, kom je niet aan de weet. Wil je op zeker spelen, kies dan gewoon voor de centrale sensor. Normaal licht bij een voltooide scherpstelling de gebruikte sensor even op in het zoekerbeeld, bij deze K-m is dat helaas wegbezuinigd. Je krijgt overigens wel een bevestiging onder het zoekerbeeld. De scherpstelling werkte overigens rap en trefzeker, geen enkele klacht op dit punt.

Afgezien van de wat beperkte scherpstelsignalering is het een groot plezier om met de K-m te fotograferen. De meest gebruikte instellingen vind je overzichtelijk op het lcd-scherm achterop de camera, waar je er direct toegang toe hebt. Andere zaken, onder ander belichtingscorrectie, ISO, flits en witbalans, hebben gewoon een eigen knop. Onder het zelfontspannerknopje zitten alle transportfuncties, inclusief die voor de belichtingsbracketing, dat is even een weet.

Je kunt met deze reflex uiterst ongecompliceerd werken
maar hij heeft ook flink wat interessante extra's

Speels

Vanzelfsprekend is ook deze Pentax uitgerust met beedstabilisatie in de body, plus automatische stofverwijdering.

Je kunt met deze reflex uiterst ongecompliceerd werken, maar vergis je niet: hij heeft flink wat interessante extra’s, zoals een keur aan digitale filters, waarmee je je foto’s in de camera van speciale effecten kunt voorzien. Denk aan soft focus, stereffecten, speelgoedcamera-effect (alleen het midden scherp en donkere hoeken), kleur- en contrast-effecten, HDR-effect, enzovoorts. Je kunt de efecten bij de opnamen laten uitvoeren, maar ook toepassen op foto ’s die al zijn gemaakt.

Grote bajonetvatting, kleine camera. Een knop voor visuele scherptedieptecontrole liet Pentax weg.

Gelukkig liet Pentax ook de preview-functie niet varen, die doorgaans handiger is dan live view. Als je je witbalans wilt wijzigen, dan verschijnt de meest recente opname in beeld.

Tijdens het instellen zie je het effect dus direct. Je kunt de testfoto ook op elk moment vervangen door een nieuwe. Hij wordt niet alleen gebruikt bij witbalans, maar bijvorbeeld ook voor het wijzigen van contrast, kleurverzadiging, enz. De Sony A900 heeft deze ook, maar Pentax was er het eerste mee.

Ook de nog steeds unieke Sv-stand kom je op de K-m tegen: een programma-automatiek, waarbij je met het instelwiel rechtstreeks je ISO-waarde kiest. Blijft gewoon een handige optie. Verder zijn er veel custom-functies, waarmee je de camera geheel naar je hand kunt zetten.

Kwaliteit

Oja, de resolutie: 10 MP, en dat is zoals we weten vaak genoeg. Beter goede pixels dan veel pixels, mag het motto zijn, en dit zíjn goede pixels, zoals we ook al zagen op de K200D. Deze K-m belicht uitstekend, z’n witbalans heeft het meestal bij het goede eind (ook bij tricky kunstlichtsituaties weet hij zich vaak goed te redden).

Eenvoud troef, en dat klopt. Druk je op de OK-knop, dan verschijnen de belangrijkste opnamefuncties overzichtelijk op het scherm, die daar rechtstreeks kunnen worden ingesteld en aangepast.

Het ISO-bereik loopt van 100-3200. De camera heeft een uitstekende Auto-ISO-functie, waarbij je zelf de limiet van de automatische gevoeligheidsregeling kunt bepalen.

Dat hoeft gelukkig niet via een menu-functie, maar gewoon op het scherm voor ISO-instelling, dat verschijnt na indrukken van de ISO-knop. Voor algemeen gebruik kun je de bovenste ISO-limiet prima op 1600 zetten, want zelfs in die stand blijft de ruis redelijk binnen de perken.

Maak je RAW-opnamen en laat je daar de eenvoudige meegeleverde RAW-converter op los, dan win je nog iets aan kwaliteit. Deze software is van SilkyPix; frappant is dat met de volwaardige, niet gratis SilkyPix Developer Studio duidelijk nog meer haalbaar is, zelfs in de volautomatische stand.

De nog optredende ruis is dan ook veel fijner en gelijkmatiger, stoort dus minder. ISO 3200 is zeker bij RAW-verwerking nog goed inzetbaar. Als je kijkt wat andere fabrikanten aandurven had ISO 6400 op deze K-m waarschijnlijk ook nog wel gekund.

Het 21 mm objectief met de zonnekap, die wel iets heeft van een metalen lensdop waar een rechthoekje uit lijkt te zijn gesneden.
Limited edition 21 en 70 mm

De Pentax K-m wordt standaard geleverd met een spaarversie van het al bestaande 3,5-5,5/18-55 mm objectief. De bajonetvatting is nu van plastic en Pentax’ unieke vrijloopconstructie werd weggelaten (bij andere objectieven kun je na voltooiing van de autofocus de scherpstelling handmatig nacorrigeren, omdat de AF direct na de scherpstelling ‘in z’n vrij’ wordt gezet). Geen slecht ding voor een kitlens overigens.

Omdat Pentax een interessant palet aan redelijk betaalbare vastbrandpuntsobjectieven heeft, lieten we bij de K-m de Limited edition objectieven 3,2/21 mm en 2,4/70 mm komen. Vastbrandpuntsobjectieven (objectieven zonder zoom) leveren vaak een fraaiere beeldvoordracht en bereiken hun optimale kwaliteit doorgaans bij een groter diafragma.

De Limited edition van Pentax zijn zeer compact en staan de kleine K-m goed. Ze staan op het hoogste afwerkingsniveau en hebben een afstandschaal en een scherptediepte-aanduiding. Zeker dat laatste kom je niet veel meer tegen; het is toch wel heel erg handig. De 3,2/21 mm is een aantrekkelijk vastbrandpunt standaardobjectief voor overzichten en snapshots, dat op f/4 al goed en bij f/5,6 optimaal presteert.

Het 21 mm objectief, hier zonder de speciale telescopische zonnekap.

De 70 mm is de interessantste van de twee, door z’n fraaie beeldvoordracht. Hoewel hij nauwelijks meer tele biedt dan de meegeleverde 18-55 is hij door z’n beeldkwaliteit en z’n zachte, gave onscherpteweergave (bokeh) interessant als extra objectief voor portretten en andere onderwerpen op korte en middenafstand. Beide objectieven hebben uitermate slimme zonnekapconstructies, die zeer effectief zijn en nauwelijks volume kosten.

Eindoordeel

De slotsom: ook de K-m biedt de karakteristieke Pentax-meerwaarde en is kwalitatief niet de mindere dan de K200D. Compact, toch heerlijk om mee te werken en van een onberispelijke kwaliteit.

Dik waar voor je geld. Een reflex voor ambitieuze beginners met een bescheiden budget, die het speelse niet schuwen.

L. Polder
| 30-12-2008
Boeken algemeen