Thank you! Your submission has been received!

Oops! Something went wrong while submitting the form :(

Reviews

Panasonic Lumix DMC-G1 review

Reflex of compact met wisseloptiek? Of simpelweg het beste van twee werelden? Uniek is hij in elk geval, de Lumix DMC-G1.

De zoeker is een belangrijk element in het fotografische creatieproces. Daar wordt het beeld aan je verkocht. En dat werkt veruit het lekkerst als het zoekerbeeld groot is.

Dat is bij de professionele topmodellen tegenwoordig dik in orde. Die hebben smulzoekers, zoekers die je doen watertanden. In de klassen daaronder is het minder tot veel minder.

Maar kijk dan eens door de zoeker van de Lumix G1. Wat een groot, aanlokkelijk beeld. Wat een detaillering, wat een overzicht.

Geen traditionele reflexzoeker natuurlijk, want die bestaat binnen het Micro Four Thirds (MFT) concept niet.

Wat een groot, aanlokkelijk beeld. Wat een detaillering, wat een overzicht

Het hele mechanisch/optische reflexsysteem is weggelaten: je hebt live view achterop de camera en in de zoeker.

De camera is compact, het lcd-scherm achterop is gigantisch. De lcd-zoeker erboven is al net zo royaal.

Rechts van het oculair zitten twee IR-sensoren: neem je de camera aan het oog, dan wordt het lcd-scherm uitgeschakeld en gaat de lcd-zoeker aan. Omschakeling kan ook handmatig, met het knopje links van de zoeker.

De toekomst?

Zo mooi als het beeld van een professionele reflex is de G1-zoeker niet, omdat je met lcd-techniek te maken hebt, maar qua grootte zit je wel in die divisie. Ongehoord groot voor deze prijsklasse, die zoeker, en dat alleen al maakt het fotograferen tot een feestje.

Daar komen nog een paar afgeleide pluspunten bij. De zoeker geeft een betrouwbare preview van de te maken foto, niet alleen qua uitsnede, maar ook qua kleur, belichting, witbalans, kleurverzadiging, en andere aanpassingen.

Fotografeer je in zwartwit, dan zie je in de zoeker een zwartwit beeld: hoezo inspirerend! Daarmee is dit quasi-reflexje een bron van creatieve inspiratie.

Daarmee is dit quasi-reflexje een bron van creatieve inspiratie

Bij lage lichtniveaus wordt het beeld versterkt. Dat is fijn, omdat het helder blijft. Het wordt echter wel korreliger. En bij snelle camera- of onderwerp-bewegingen is er een na-ijl-effect. Je mag het beschouwen als lichte negatieve bijwerkingen.

Afrondend over de zoekertechniek: dit is het nieuwe fotograferen, en dit gaat doorzetten, let maar op!

Als dit het nieuwe fotograferen is, dan moet je als klant meer te kiezen hebben als zwart, vindt Panasonic. De objectieven zijn in alle kleuren leverbaar, als het maar zwart is.

De camera’s hebben een zacht-stroef aanvoelende deklaag: het lijkt wel alsof er een dun rubberlaagje op zit. Dat is niet zo, maar het geeft bij het oppakken een erg positieve eerste indruk. Slim gedaan.

En de AF dan?

De eerste indruk mag dan goed zijn, maar waar je vervolgens het meest benieuwd naar bent: hoe stelt-ie scherp? Want dit mag dan een camera zijn die voor reflex speelt, hij ís het niet. Dus hij heeft ook geen reflex-AF-systeem, bij de moderne SLR’s de garantie voor snelle AF-prestaties.

Deze G1 stel scherp op z’n live view beeld. Dat doet het ergste vrezen, want live view en AF gaan niet zo goed samen: traag, ontzettend traag, behalve bij Sony, waar een speciale vinding snelle scherpstelling behoudt.

Afrondend over de zoekertechniek: dit is het nieuwe fotograferen,
en dit gaat doorzetten, let maar op!

De grote verrassing is dat deze G1 praktisch net zo snel scherpstelt als z’n collega amateur-reflexen, en dat is domweg: snel! Geen gezeur dus daarover. Het gaat vlot, soepel en trefzeker, je hebt allerlei mogelijkheden de werking naar je hand te zetten, meer zelfs dan bij een gewoon reflexsysteem.

Er moet wel worden opgemerkt dat er alleen is getest met het 14-45 mm standaardzoomobjectief. De AF is dus nog niet getest bij langere brandpunten.

De prestaties bij bewegende onderwerpen zijn minder goed dan bij een ‘echt’ reflex-AF-systeem. Voordat de AF in beweging komt is er een lichte aarzeling.

Bij handmatige scherpstelling wordt het centrale deel van het beeld vergroot, zodat je de scherpstelling heel precies kunt regelen.

Doorsnede van de G1, waarin de essentie van het concept te zien is. Geen spiegelhuis met spiegel, geen prisma- of porrozoeker.

Achter de neergeklapte flitser ‘staat’ het lcd-scherm van de zoeker, waarop het oculair is gericht.

Zeer compleet

Panasonic heeft qua functies diep in de buidel getast: de G1 is erg compleet uitgemonsterd en biedt veel handige mogelijkheden. Opmerkelijk is bijvoorbeeld de visuele scherptedieptecontrole, die (leve de lcd-zoeker) geen donkerder beeld geeft (een instelbare optie).

Erg sympathiek is de automatische omschakeling van lcd-scherm naar lcd-zoeker als je de camera aan het oog neemt.

Standaard maakt de camera gebruik van een beeldverhouding 4:3, maar 3:2 en 16:9 zijn ook mogelijk.

Opmerkelijk is de knop Film Mode. Nee, met deze camera kun je niet filmen (marketingtechnisch een gemiste kans, zeker bij dit reflexloze concept). Je kunt hier kiezen uit een aantal ‘films’: combinaties van instellingen voor contrast, verscherping, kleurverzadiging en ruisonderdrukking.

Standaard heeft Panasonic er al flink wat, waaronder ook een paar voor zwartwit, en er is een aantal zelf te programmeren functies. In elk van de standaardinstellingen kun je overigens naar eigen smaak aanpassingen aanbrengen. Hiermee kun je de camera heel mooi fine-tunen.

Hij is écht compact, maar blijft hanteerbaar. Panasonic stopte de G1 vol met functies en mogelijkheden. Het is best even wennen aan de diveres menu- en gebruiksmogelijkheden.

Helaas is de gebruiksaanwijzing erg slecht vertaald. Wil je de camera goed leren kennen, dan is het handig als je je een beetje met Engels kunt redden.

12 MP

Panasonic maalde de pixels nog iets fijner en brengt de resolutie nu op 12 miljoen pixels. Deze nieuwe CMOS zal ook in de binnenkort te verwachten Olympus E30 zitten.

Door het kleinere sensorformaat (cropfactor 2) liggen detaillering en ruis iets kritischer dan bij APS-C sensors. Een schoon en gedetailleerd beeld kun je bij de door de camera afgeleverde JPEG’s verwachten tot ISO 400, bij ISO 800 begint er een tikje kleurruis, meestal prima mee te leven, in een overigens ragscherp beeld.

ISO 3200 is eigenlijk een brug te ver, ISO 1600 wordt beduidend gaver

ISO 3200 is eigenlijk een brug te ver: geeft grove, lelijke resultaten, er is zelfs geen mooi ruispatroon. ISO 1600 biedt nog wel plausibele gebruiksmogelijkheden, maar dan vooral bij bonte, detailrijke onderwerpen.

Mooier wordt het als je RAW-bestanden maakt en die door het papje van de meegeleverde Silkypix SE software haalt. Dan is er uit 3200 beslist meer te halen en als het moet kun je deze stand inzetten voor bijvoorbeeld indoor sportevenementen. ISO 1600 wordt beduidend gaver en ISO 800 kan bij behoud van scherpte schoon en ruisvrij worden gemaakt.

Bij lage ISO-waarden kun je ook bij bestanden rechtstreeks uit de camera rekenen op een uiterst pittige scherpte en hoge detaillering. Ziet er gewoon prachtig uit.

De voorkeur gaat uit naar testen met een erkend topklasse-objectief, maar hier moest genoegen worden genomen met het 14-45 mm standaardobjectief. Er staat dan geen Leica meer op, maar de prestaties zijn erg goed. Net als bij de L10, de laatste Four Thirds reflex van Panasonic, heb je een standaardobjectief dat royaal boven de middelmaat uitsteekt.

De nieuwe CMOS-sensor, met daarvoor het low pass filter, dat in trilling wordt gebracht voor stofverwijdering.

Nieuw platform

Panasonic heeft nu twee Micro Four Thirds objectieven, that’s it: een 3,5-5,6/14-45 mm en een 4-5,6/45-200 mm, beide uitgerust met beeldstabilisatie. Met die twee wordt een zeer populair bereik perfect afgedekt, waar menig vrijetijdsfotograaf erg gelukkig mee zal zijn. Maar hopelijk komt er wel wat bij.

Deze camera schreeuwt letterlijk om iets van een 14-160 mm (vergelijkbaar met 18-200 mm op APS-C sensor). En meer lichtsterkte zou ook wel fijn zijn. Gelukkig kun je met de MFT adapter gebruik maken van Four Thirds objectieven van Sigma, Olympus en Leica. En Olympus komt zelf ook met MFT camera’s en objectieven. In de meeste gevallen mis je dan wel beeldstabilisatie.

Dit wordt echt leuk: de G1 is een prima Leica M-'reflex'!
Mits je zelf wilt scherpstellen, natuurlijk.

Het Duitse merk Novoflex brengt een Leica MFT adapter op de markt, waarmee je objectieven van de Leica M-meetzoekercamera’s op MFT camera’s kunt gebruiken. Dat is heel mooi nieuws, want dat gaat namelijk perfect werken, ook is er geen elektronische koppeling tussen camera en objectief.

De elektronische zoeker past zich echter automatisch aan de lagere helderheid aan die je krijgt als je niet met de volle diafragma-opening werkt. Dit wordt echt leuk: de G1 is een prima Leica M-‘reflex’! Mits je zelf wilt scherpstellen, natuurlijk.

Inmiddels zijn er signalen dat er in diverse schuurtjes, garages en fijnmechanische werkplaatsen hard wordt gedraaid, gepast en gemeten aan adapters voor andere merken.

Doordat de MFT camera’s zo plat zijn, kun je er moeiteloos een adapter op plaatsen zonder dat je de scherpstelling tot oneindig verliest.

Met deze adapter kunnen Four Thirds objectieven worden gebruikt. Olympus en Sigma hebben samen een groot assortiment aan objectieven. Kijk daarvoor op www.four-thirds.org.

Spelen

Genoeg over de Lumix G1. Er is nog veel meer over deze nieuwe camera te zeggen, maar het gaat om de hoofdlijnen. Klein en licht, en een genot om mee te werken. Met eigenschappen die nieuwe creatieve wegen openen. De nieuwe manier van fotograferen. Staat zomaar op de plank bij je favoriete fotowinkel. Als fotograferen spelen mag zijn, dan is dit concept geslaagd!

L. Polder
| 19-12-2008
Kerst trends 2016