Thank you! Your submission has been received!

Oops! Something went wrong while submitting the form :(

Reviews

Nikon D90 review

Het is bij Nikons nieuwe modellen, zoals de Nikon D90, een uitdaging om te kijken welke componenten nieuw zijn en welke van andere modellen afkomstig, al dan niet gemodificeerd. Na een tijdje fotograferen met de D90 vraag je je af: is dit een D300 in amateurverpakking?

De D90 bouwt voort op de D80, en is daarmee Nikons niet-te-grote/niet-te-kleine reflex voor de veeleisende amateur anno vandaag. Met heel veel functies die je op de hogere modellen ook tegenkomt. Vandaar een handleiding van bijna 300 bladzijden, gewoon een fors pocketboek, goed leesbaar overigens.

Natuurlijk kun je de boel de boel laten en alles aan de camera over geven. Je zult zeker foto’s maken waarmee je eer kunt inleggen – mits je iets van een fotografische visie hebt natuurlijk, maar dat is niet een ding dat uit een doos bij de fotowinkel komt.

Maar bevredigender is het al doende de camera steeds meer naar je hand te zetten. En daar leent deze D90 zich erg goed voor. Nikon doet niet kinderachtig, en houdt geen moeilijke functies voor je weg. Er zijn zoveel opties, dat je lang, heel lang kunt doorgroeien.

Gelukkig kun je je eigen favoriete menu van instellingen samenstellen (Mijn menu), of je kiest voor een menu van laatstgebruikte instellingen. Vreemd genoeg moet je tussen deze twee opties kiezen.

Qua dimensies volgt de D90 de D80: geschikt voor grote knuisten en kleine handjes.

Bediening

Natuurlijk hebben veel instellingen hun eigen knop of schakelaar buitenop de body, waarbij het lcd-scherm bovenop de body ondersteuning biedt.

Wie vooral vanwege de beeldkwaliteit ambities richting D300 had,
kan nu zeker ook de D90 overwegen

Nieuw is de serie snelinstellingen onderaan het lcd-scherm aan de achterzijde, waar je met behulp van de Info-knop toegang toe krijgt. Daar kun je bijvoorbeeld snel de Actieve D-Lighting regelen of in-/uitschakelen, of een beeldinstelling kiezen.

Het komt er samenvattend op neer, dat je, als je de camera goed prepareert, zelden in de gewone menu’s hoeft te zijn. Alles overziend kun je spreken van een goede gebruikersinterface.

Had Nikon voor de D80 het 18-135 mm objectief als standaard voor ogen, nu introduceren ze de 18-105. Door de ingebouwde beeldstabilisatie is dat een vrij fors objectief geworden. Door de kunststof constructie is het echter licht, waardoor de combinatie goed hanteerbaar is. Het objectief mag worden gekwalificeerd als ‘goede amateurkwaliteit’. De 16-85 VR en de 18-200 VR zijn echter beter.

Wat zoeker en scherpstelling betreft bouwt de D90 voort op de D80. Een mooie, royale zoeker, met lcd-markering voor de AF-velden en een oproepbaar lijnenraster.

De gebruikte sensorvelden lichten rood op. Heel helder, al overstraalt het soms een beetje, net als in de D80. De spiegel/sluitercombinatie is aan de rumoerige kant, de Eossen is met hun korte droge klik stiller. De afdonkering van de zoeker is mooi kort.

De weergave van live view reageert op de
belichtingscorrectie en de belichtingsvergrendeling

Voor live view werd de fasedetectie-scherpstelling weggelaten. De D90 stelt bij live view alleen scherp op contrastbasis, waarbij het livebeeld behouden blijft. De scherpstelling werkt dan nogal zoekend, dus vaak traag.

Voor actie-onderwerpen moet je beslist gebruik maken van het normale, uiterst rappe 11-punts AF-systeem. Je kunt bij live view selectief scherpstellen, in een brede zone, of via automatische gezichtdetectie.

De weergave van live view reageert op de belichtingscorrectie en de belichtingsvergrendeling, dus je krijgt een goede preview als je je foto bewust lichter of donkerder wilt maken. De helderheid van de weergave reageert niet op de sluitertijd- en diafragmaregeling in de M-stand. Andere instellingen, zoals Actieve D-Lighting laten wel hun effect in live view zien.

Retoucheren en RAW-conversie in de camera

Erg aantrekkelijk zijn de talrijke nabewerkingsmogelijkheden. Je kunt rode ogen verwijderen, uitsnedes maken, de kleurbalans veranderen, scheve horizonnen corrigeren, vertekening opheffen, beeld-op-beeld-combinaties maken, en zelfs een fisheye-effect maken.

Verder kun je kiezen uit diverse filtereffecten, waaronder kleurfilters voor zwartwitfotografie (voor contrastbeïnvloeding) en een sterretjes-effect, dat lichtpunten omzet in sterren (hoek, aantal stralen en aantal sterren instelbaar).

En er is natuurlijk D-Lighting, de aanpassing van de helderheidsverdeling, in verschillende sterktes. Voorts kun je ook RAW-bestanden in de camera converteren tot JPEG’s, waarbij je kunt variëren met witbalans, belichtingscorrectie en beeldinstelling (verscherping, contrast, helderheid, kleurverzadiging en kleurtoon).

Ook de Actieve D-Lighting is hierbij te gebruiken. Je krijgt een goede preview van wat je instellingen voortbrengen. Een hele fijne optie, ook al omdat de Expeed processor van de camera z’n werk erg goed doet en RAW-nabewerking relatief weinig nodig zal zijn.

Achterop de camera is het overzichtsscherm te zien, dat je alle belangrijke instellingen laat zien. Onderin verschijnt de balk met snelinstellingen.

Filmen

Druk je bij live view op de OK-knop, dan wordt het beeld als film (24 bps) opgenomen, maximaal 1280x720 pixels (geschikt voor breedbeeld HDTV). Waarom je met een DLSR zou willen filmen? Je profiteert van de mooie beeldkwaliteit van de sensor, en van de goede objectieven.

Doordat de sensor veel groter is dan die van amateurvideocamera’s, heb je veel minder scherptediepte, dus je kunt met scherp en onscherp spelen. Daarbij word je flink geholpen door de eenvoud van dit filmsysteem: er wordt altijd door het grootste diafragma gefilmd.

Voor serieuze filmopties moet je voor een serieuze videocamera gaan

Mooi dus, die onscherpe achtergronden, maar wen er ook maar aan, want extra scherptediepte door een kleiner diafragma te kiezen, dat gaat niet. En je hebt ook heel makkelijk onscherpe ónderwerpen, want de autofocus werkt niet als je filmt.

Je moet dus eventueel tijdens het filmen je scherpstelling bijregelen en dat is ouderwets moeilijk.

Een externe microfoonaansluiting is er niet, je bent aangewezen op het mono-geluid van de ingebouwde mike. Dus: aardig dat het erop zit, het vloeit voort uit de toch al aanwezige live view techniek, maar zo bijzonder is deze D-Movie functie écht niet. Voor serieuze filmopties moet je voor een serieuze videocamera gaan.

Handige bracketingknop, midden in beeld. De flitsknop daarboven doet de flitser uitklappen, maar je activeert er ook de flitscorrectie mee.

Goede functies

De D90 is uitgerust met een goed werkende automatische ISO-regeling, die goed naar je hand te zetten is. Wat op z’n minst wennen is, is de knipperende waarschuwing die in werking treedt als de auto-ISO van de door de fotograaf gekozen voorkeursinstelling af gaat. Komt alarmerend over, alsof er iets fout is

Fijn is de aanwezigheid van een speciale bracketing-knop op de camera. Belichting komt er vaak nogal op aan, het is handig als je snel even een serie belichtingsvarianten kunt schieten.

Vermeldenswaard is verder dat de ingebouwde flitser geschikt is voor draadloze aansturing van een of meer externe Nikon Speedlight flitsers. Het is dus niet nodig daarvoor een extra flitser in te zetten.

Natuurlijk heeft de D90 automatische stofverwijdering. Hier is de sensor-unit, met voorop het low pass filter, dat in trilling wordt gebracht om stof los te maken. Een plakstripje in de camera vangt het stof op.

Resultaten

De 12 MP sensor levert samen met de Xpeed processor schone en scherpe plaatjes, waarbij ISO 800 zo goed als ruisvrij is en ISO 1600 nog zonder grote beperkingen inzetbaar is.

Zelfs in de hoogste ISO-stand (equivalent aan ISO 6400) ziet het er nog zeer aanvaardbaar uit. Nikon had best nog een ISO-stap verder mogen gaan, denk je als je dat ziet.

Een niet te onderschatten sterk punt van deze camera
is de Actieve D-Lighting...

Naar de hogere ISO-standen toe vinden geen al te gekke kleurverschuivingen plaats, wel wordt het beeld duidelijk zachter en minder verzadigd. De witbalans is verrassend goed: onder lastige kunstlichtsituaties weet de D90 zich goed te weren.

Een niet te onderschatten sterk punt van deze camera is verder de Actieve D-Lighting, die flink durft in te grijpen en daarmee significante verbeteringen brengt in lastige contrastsituaties.

Als je de RAW-verwerking in de camera toepast kun je goed zien wat Actieve D-Lighting presteert.

De D90 kan worden uitgerust met de GP1 photo tracking unit. De exif-informatie van de opnamen wordt automatisch van de coördinaten voorzien.

De uitkomst: een uiterst veelzijdige reflex voor de veeleisende amateur. Wie vooral vanwege de beeldkwaliteit ambities richting D300 had, kan nu zeker ook de D90 overwegen.

Dan houd je geld over om in goede optiek te steken. De D300 blijft wel superieur als het gaat om constructie, duurzaamheid en protectie, het AF-systeem en een klein aantal professionele functies.

L. Polder
| 21-11-2008