Thank you! Your submission has been received!

Oops! Something went wrong while submitting the form :(

Reviews

Sony Alpha 900 review

Spannend voor Sony. Eindelijk is het lang verwachte professionele fullframe-model er. Maar vliegt de Sony A900 over de toonbank? Nee! Geïnteresseerde fotografen wachten af tot ze voldoende reviews hebben kunnen lezen of ervaringen van anderen hebben meegekregen. Daarbij moet je maar hopen dat de camera een zuivere beoordeling krijgt, die recht doet aan z'n concept. Hij maakt indruk, maar kan het niet iedereen naar de zin maken.

Full frame reflex, 2,8/24-70 en optische beeldstabilisatie, een unieke combinatie.

Een resolutie van 24 megapixels is natuurlijk indrukwekkend en beantwoordt aan het gevoel bij veel fotografen dat kwantiteit ook een indicatie voor kwaliteit is. Laten we daarom aan het begin van deze camerabespreking meteen maar de beeldkwaliteit behandelen. De beelden van deze camera vertonen bij gebruik van goede optiek een zeer hoge detaillering.

Kwaliteitsoptiek wordt volop recht gedaan. Dat werkt optimaal bij de lagere ISO-waarden. Vanaf ISO 400 zie je echter al wat kleurruis in de schaduwen, en dat is iets wat je in de hogere cameraklasse niet verwacht. RAW-verwerking op de PC brengt hier veel verbetering. 800 en 1600 zijn daardoor ook nog goed bruikbaar, 3200 en 6400 zijn meer voor noodsituaties en zwartwit.

Winst

Voor veel situaties heeft de A900 de hogere ISO-waarden niet nodig, omdat er beeldstabilisatie in de body zit. En dat is een goedmaker van grote waarde. Welk objectief je ook gebruikt, de nieuwe Carl Zeiss 2,8/24-70 mm of de oudere maar goede Minolta 2,8/28-70 mm (om er maar eens eentje te noemen), je beeld wordt gestabiliseerd.

De winst bedraagt, als je een beetje oplet, zo’n 2,5 stops. Dus je kunt ISO 200 gebruiken waar je anders met ISO 800 werkte. En dan heb je ook nog eens de prachtkwaliteit van de lagere ISO-instellingen. Hoge scherpte en detaillering en een groot dynamisch bereik, dat de hoge lichten goed weet te verwennen.

Het zoekerbeeld is schitterend groot en helder, werkelijk een lust voor je oog.

Heb je hoge ISO’s nodig om beweging te bevriezen (bijvoorbeeld voor indoor sport, avondwedstrijden, natuurfotografie) dan spreek je de camera op z’n zwakste punt aan. Voor landschap, architectuur, studiowerk, portretwerk is de A900 bij uitstek geschikt. Hij deelt z’n toepassingsgebied met een aantal middenformaatcamera’s, maar biedt als voordeel z’n snellere werking en hanteerbaarheid.

Bij verticaal gebruik past de display met het instellingen-overzicht zich aan.
Handige preview

Sony heeft er met z'n succesvolle amateurreflexen blijk van gegeven goed te weten wat de fotoconsument wil. Op de A200, A300 en A350 is alles weggelaten wat je normaal gesproken nooit nodig hebt. Het zijn toegankelijke camera's zonder verborgen functies, met een makkelijke layout van bedieningsorganen en overzichtelijke menu's, waar je snel je weg in vindt, ook als je niet geoefend bent. Die lijn houdt Sony ook op deze camera aan. Je hebt natuurlijk wel wat meer professionele functies, maar verwacht geen exotische overdaad aan finetuningsmogelijkheden.

Live view heeft de A900 niet, wel een vaak veel praktischer preview-functie. Hiermee maak je een voorbeeldfoto met gebruik van alle functies die actief zijn. Op dit voorbeeld kun je vervolgens nog allerlei instelvariaties loslaten, zoals witbalans, contrast, verzadiging, optimalisatie van het dynamisch bereik. Daarbij past het preview-beeld zich direct aan. Zo vind je proefondervindelijk de juiste instellingen voor de situatie waarin je je bevindt.

Verander de witbalans en je ziet direct wat er met het beeld gebeurt. Spelenderwijs vind je zo de beste instelling. Dit maakt de camera enorm laagdrempelig. En zo is hij geschikt voor de toenemende groep fotografen die geen complete fotografische opleiding hebben, maar wel geheel of gedeeltelijk hun inkomen uit fotografie halen.

Zo kun je bijvoorbeeld naar hartelust experimenteren met de geavanceerde optimalisatie van dynamisch bereik. Het is overigens verrassend hoe ver de mogelijkheden van deze optimalisatie reiken: werkelijk fenomenaal hoe je hiermee beeldpartijen kunt ophelderen, waardoor je nabewerkingsarbeid uitspaart.

In handen genomen is de A900 gewoon een dijk van een camera.

Laagdrempelig, maar wel op professioneel topniveau. Nadat je via de preview de juiste instellingen hebt gevonden, moet je je foto overigens nog wel maken. Het is niet mogelijk het previewbeeld met de daarop losgelaten aanpassingen op te slaan. De preview is echt voor het verkennen van de mogelijke instellingen.

Het geprononceerde prisma verraadt al dat deze camera een buitengewoon royaal zoekerbeeld heeft, dat alleen door middenformaat reflexen wordt overtroffen.
Zoeker

Het grote pentaprisma bovenop verraadt al dat Sony van de zoeker veel werk heeft gemaakt. Het zoekerbeeld is schitterend groot en helder, werkelijk een lust voor je oog. Een misser is het weglaten van ISO-informatie in de zoeker. Een functie die op dit niveau gewoon bij Auto-ISO hoort. Het bereik van de automatische ISO-regeling is goed naar eigen wens instelbaar.

De twee sensortjes onder het zoekeroculair zijn niet voor de oogstartfunctie, die de andere Sony modellen wel hebben. Jammer, want het is gewoon een handige functie, die je camera sneller paraat maakt. De sensortjes zijn hier bestemd voor het uitschakelen van het lcd-scherm als je de camera aan het oog neemt.

Wat bij gebruik van de camera verder opvalt is de vrij trage spiegelbeweging. De zoeker wordt net iets langer afgesloten dan je in deze cameraklasse gewend bent. Met de opnamesnelheid heeft het niet van doen, wat deze fullframe camera haalt toch een snelle 5 beelden per seconde.

Handige DMF

Het AF-systeem werkt fijn en precies, ook bij minder goed licht. Een perfecte aanvulling op de autofocus is direct manual focus, waarmee je met één druk op de knop (rechterduim) elk objectief in z’n vrij kunt zetten voor handmatig scherpstellen. Deze functie is alleen belangrijk voor objectieven zonder scherpstelmotor.

De aandrijving wordt niet geheel losgelaten: de camera veroorzaakt enige weerstand, waardoor het scherpstellen heel plezierig gaat. Een erfenisje van de Minolta 7 en 7D.

Bij objectieven met eigen AF-motor is de functie niet van toepassing, omdat je daarbij altijd zonder omschakelen de scherpstelling zelf kunt overpakken.

Tweede lcd

Het tweede lcd-tje bovenop geeft niet een compleet overzicht van de voornaamste instellingen, zoals bij andere camera’s. Daarvoor moet je achterop de camera zijn: het grote lcd-scherm informeert je daar zeer uitgebreid en overzichtelijk.

Het lcd-scherm bovenop: alleen wat je op een gegeven moment nodig hebt, met grote, duidelijke letters/cijfer/symbolen.

Nee, het kleine lcd-tje bovenop geeft alleen de info die op een bepaald moment belangrijk is. Precies wat je nodig hebt, meer niet, wel zo fijn! Ook hier heeft Sony het overbodige weer weg durven laten, net als bij de amateurreflexen.

De keuzeknop
Degelijk

In handen genomen is de A900 gewoon een dijk van een camera. Sterk, solide en handzaam, dat is je eerste indruk. Waar nodig is hij afgedicht tegen vocht en stof.

De bediening is eenvoudig: je vindt alles snel en direct. Je hebt deze camera vlot onder de knie. De menu’s zijn overzichtelijk: je hoeft niet van het scherm af te scrollen. Alle opties van een tabblad zie je in één oogopslag.

Met de draaiknop links bovenop de camera kies je je belichtingsmethode; P, A, S, M en Auto. Verder zou er ruimte zijn geweest voor onderwerpsprogramma’s, als op de A700, maar daar werd vanaf gezien.

In plaats daarvan heb je drie zelf te programmeren voorkeursstanden, waar je je eigen favoriete combinatie van instellingen onder kunt plaatsen.

De keuzeknop heeft ruimte voor meer, onderwerpsinstellingen bijvoorbeeld, maar die knieval heeft Sony niet gemaakt. Onder 1, 2 en 3 kun je je eigen favoriete combinatie van instellingen wegstoppen, je eigen onderwerpsprogramma’s in feite.

Toch echt uniek

De Alpha 900 loopt een beetje het gevaar op z’n prestaties bij hoge ISO’s afgeschoten te worden. Dat zou jammer zijn. Want centraal in het concept van deze camera staat de combinatie van fullframe en beeldstabilisatie.

Relatief weinig fullframe-objectieven van de concurrentie zijn uitgerust met beeldstabilisatie, dus zo haalt Sony belangrijke punten binnen: 24-70 op fullframe met beeldstabilisatie, wie biedt dat? Je zit dicht tegen middenformaatkwaliteit aan, bij een zeer hanteerbare, makkelijk te bedienen camera, mét beeldstabilisatie. Maar met de prijs waarmee Sony opent (adviesprijs € 3000,-) ligt het initiatief bij de concurrentie. Maar goed, dit is pas Sony’s eerste fullframe reflex...

Deze test kwam tot stand met medewerking van Cameraland.nl.

L. Polder
| 27-10-2008