Thank you! Your submission has been received!

Oops! Something went wrong while submitting the form :(

Close up

Olympisch vuur Deel 1

Sportfotograaf Adam Pretty

Adam Pretty

Hoewel nog maar 31 jaar, geldt gelauwerde Getty Images-sportfotograaf Adam Pretty met zijn aanwezigheid op de Olympische Zomerspelen van 2000 (Sydney), de Winterspelen van 2002 (Salt Lake City) én de Zomerspelen van 2004 (Athene) als een veteraan. Omdat de Australische topfotograaf er ook op de Spelen van Peking deze maand weer bij is een fotovierluik. Deel 1.

"De reden dat ik deze foto wilde maken, voert terug naar de Olympische Spelen van Atlanta in 1996. Zat thuis voor de tv toen ik de Duitse gewichtheffer Ronnie Weller een zilveren medaille zag winnen. Die ging helemaal door het lint, liet zich van blijdschap achterover op zijn rug vallen.

Toen duidelijk werd dat ik als fotograaf naar de Spelen van Sydney zou afreizen, ben ik meteen gaan kijken of Ronnie weer meedeed, en ja hoor. Dus ik toestemming vragen om het gewichtheffen te fotograferen.

De wedstrijd vond plaats in een soort concerthal met een dak waarin een gat zit. Ik heb de organisatie gevraagd of ik daar mijn camera met afstandsbediening mocht plaatsen, wat ze goed vond.

Ronnie was inmiddels met een Iraniër in een fantastisch gevecht om de gouden medaille verwikkeld. Dan verbreekt Ronnie in zijn allerlaatste poging het wereldrecord! Geweldig. En ik maar roepen: 'Kijk omhoog, kijk omhoog!'. Wat Ronnie doet. Was trouwens nog even bang dat ik Ronnie’s hoofd ‘eraf had gehakt’, want hij liep ietsjes naar achteren.

De waarde van de sportfoto hangt af van de gebeurtenis

Goed, dan denk je dat de strijd beslist is, over en uit. Komt die Iraniër voor zijn laatste poging en die verbreekt doodleuk op zijn beurt het wereldrecord. En die kerel doet bovendien alsof het de normaalste zaak van de wereld is dat het record in een paar minuten tijd twee keer wordt verzet en vertoont geen enkele emotie, loopt zo van het podium af.

foto: Adam Pretty
Olympische Zomerspelen 2000, Sydney, Australi

‘Oh man, daar gaat mijn foto, waarom doet ‘ie dat nou?’ Ik nam ’t die Iraniër bijna persoonlijk kwalijk. Het publiek wil tenslotte foto’s van winnaars en daar schuilt een gevaar van sportfotografie.

De waarde van de sportfoto hangt af van de gebeurtenis, van de verwikkelingen die eraan vooraf gingen, en minder van de schoonheid van de foto zelf. Dankzij de moed van de eindredacteur – die dus voor de fóto koos – is dit beeld toch nog gepubliceerd. En terecht, want de foto is nog steeds goed."

De wereld van Getty Images

Fotoagentschap Getty Images - met haar hoofdkantoor in Seattle, Verenigde Staten - is dankzij onder andere de collecties van Time & Life Pictures en Stone 's werelds grootste beeldaanbieder en verkoopt in die hoedanigheid beelden aan talloze dagbladen en tijdschriften, maar ook film- en reclamebureaus. Om in de dagelijkse stroom van foto's te voorzien, vertegenwoordigt Getty Images circa 140 professionele nieuwsfotografen en werkt ze samen met nog eens rond de 2.000 (freelance) fotografen - waaronder de Australiër Adam Pretty.

Cees Visser
| 06-08-2008