Thank you! Your submission has been received!

Oops! Something went wrong while submitting the form :(

Reviews

Olympus E-520, goede evolutie

De E-520 verschilt niet schokkend veel van de populaire E-510. Wat levert een jaartje ontwikkeling op?

Olympus zegt zelf dat ze hem op het kwaliteitsniveau van de E-3 hebben gebracht. Dat kan, want het is dezelfde sensor, dus laat je er verder dezelfde beeldverwerkings-engine op los, dan moet dat lukken. Alledrie werken ze met Truepic-III, maar de nieuwere versie van de E-3 gaf inderdaad schonere beelden: lager ruisniveau en nog beter uitgebalanceerde kleuren.

Dat deed de kort geleden beproefde E-420 ook, en deze E-520 zit op hetzelfde niveau. Tot ISO 400 prachtig, ISO 800 minder, maar voor veel onderwerpen goed inzetbaar. RAW-verwerking blijft noodzakelijk voor optimale kwaliteit. ISO 1600 blijft een zwak punt, dat doen camera’s met een grotere sensor beter tot veel beter (Eos 450).

Daar staat wel tegenover dat je bij alle objectieven een goed werkende antishake hebt, waardoor je je, mits je onderwerp geen korte tijden vereist, vaak tot een maximum van ISO 800 kunt beperken. Mooi is dat je ruime mogelijkheden hebt om in de camera te variëren met de ruisonderdrukking, al dan niet in combinatie met de verscherping, om een kwaliteit te krijgen die je bevalt.

Alle hoofdfuncties zijn rechtsreeks te activeren. Daarnaast kan het lcd-scherm een overzicht van alle instellingen geven, die je ter plekke kunt activeren en wijzigen. Een snelle gebruikersinterface, kortom.

Ontwikkelen in de camera

Nóg mooier is daarbij, dat je die diverse variaties ook vanuit RAW kunt maken, ín de camera! Dat biedt bepaald niet iedereen (alle huidige Olympus reflexen hebben het). Je moet je overigens wél goed realiseren dat de ruisonderdrukking buiten de camera, in de computer dus, meer mans is.

Hiermee zijn we meteen bij de kern van deze Olympus: kleine camera, kleine sensor, en ongelooflijk veelzijdige instel- en beïnvloedingsmogelijkheden. Zo kun je zelf de limiet voor de Auto-ISO instellen, bijvoorbeeld. Je kunt zelf alvast instellen welke output-resolutie je beeld mee krijgt (bijv. 200 dpi). Wat variatiemogelijkheden betreft zit de camera absoluut op professioneel niveau.

Aan de andere kant biedt hij leuke onderwerpsprogramma’s voor de beginner. Een toenemende groep natuurliefhebbers begint Olympus te ontdekken, daarbij meteen kijkend naar Sigma’s 50-500 zoom (werkt als een 100-1000 mm) of naar de zeer betaalbare en goede 70-300 mm van Olympus zelf (140-600 mm).

Contrastdetectie

Terug naar het nieuwe van deze camera. Voor live view kwam er een tweede scherpstelvariatie bij. Normaal klapt de spiegel terug om het AF-systeem z’n gang te kunnen laten gaan, waarbij je even geen beeld hebt. Maar nu is er ook contrastdetectie: scherpstelling als een compactcamera op basis van een contrastanalyse binnen het beeld.

...dan valt wel op hoe kort de ontspancyclus van de Olympussen is

Het werkt hier, net als bij de Panasonic L10 en de Olympus E-420, redelijk. Toch nog traag, er zijn compacts die het sneller doen, maar niet zo aarzelend als de Eos 450D. Onder omstandigheden een bruikbare optie. Hieraan gekoppeld is ook een gezichtsdetectiefunctie (in/uitschakelbaar) afgekeken van de compactwereld.

Snel

De maximale beeldfrequentie steeg van 3 naar 3,5 bps. Geen belangrijke winst. Maar vergelijk je de E-520 met zijn concurrenten, dan valt wel op hoe kort de ontspancyclus van de Olympussen is. De spiegelbeweging is opvallend snel (klein spiegeltje, dat helpt!) en de zoekerafdonkering is duidelijk korter dan bij andere camera’s in dit marktsegment.

Het is een van de redenen waarom dit cameraatje gevoelsmatig zo lekker fotografeert. Jammer is dat de ISO-waarde niet in de zoeker verschijnt, eigenlijk een noodzaak als je Auto-ISO toepast.

Het kleine sensorformaat neemt genoegen met een kleine spiegel. Dat maakt een korte, snelle spiegelbeweging mogelijk, waardoor het beeld tijdens de opname relatief kort wordt verduisterd.

RAW + JPEG

De gemaakte opnamen zien er op het iets grotere, en ook helderdere scherm appetijtelijk uit,. Toegevoegd werd ook een schaduwaanpassingsfunctie, die inderdaad in staat is de schaduwen iets opener te houden. Vergt wel extra nabewerkingstijd, overigens. Je kunt ook in RAW + JPEG gaan werken en deze functie uitsluitend indien nodig achteraf toepassen.

Wat RAW + JPEG betreft: de JPEG is hierbij vrij te kiezen (formaat en compressiegraad), helemaal op profniveau dus. Je kunt zelfs opgeven wat er bij wissen gebeurt: RAW + JPEG samen wissen, of alleen het RAW-bestand of alleen de JPEG. En wat de resolutie en compressie betreft: je kunt daarvoor een eigen menu samenstellen met de combinatie die je interessant vindt. Alweer een voorbeeld van de indrukwekkende veelzijdigheid die Olympus je geeft.

Het compacte 9-18 mm objectief, een welkome aanvulling op het assortiment, zal naar alle waarschijnlijk pas dit najaar leverbaar zijn.

Klein en volwassen

Veel positieve geluiden dus. Maar je moet wel twee duidelijke keuzes maken: wil je met dit beeldformaat werken (4 : 3, in plaats van 3 : 2 als bij andere reflexen).

Niet ten nadele van het ene of het andere, maar je moet er wel over nadenken.

En kan jouw fotografie de mindere prestaties bij hoge ISO’s lijden (vergeet daarbij het tegenwicht van de goede antishake niet). Tegenover tweemaal ja staat een klein maar uitermate volwassen fotomachinetje.

L. Polder
| 30-05-2008