Thank you! Your submission has been received!

Oops! Something went wrong while submitting the form :(

Reviews

D300, de poor man’s D3?

De D200 is er helemaal nog niet zo lang, maar nu is daar alweer de D300. De D3 bracht zoveel nieuwe techniek naar voren, daar moest meer mee gebeuren, zo zal Nikon hebben geredeneerd. Is dit dan de D3 voor het DX-formaat?

Nikons spraakmakende fullframe reflex, de D3, is van de grond af nieuw ontwikkeld. Als er al bestaande componenten werden overgenomen, dan werden die ook nog eens onder de loep genomen en waar mogelijk verbeterd. Het is natuurlijk gekkenwerk al die ontwikkelingsinspanning voor slechts één model te bewaren.

Er is gewoon teveel D3-moois om het niet ook in het DX-formaat (kleine sensor op APS-C formaat) te parachuteren. Daarom komt de D300 relatief snel na de D200. Die hoeft nog niet van het toneel te verdwijnen, maar de D300 heeft toch al veel vernieuwing te bieden.

Dus: de D300 heeft het 51-punts AF-systeem van de D3, net als het lichtmeetsysteem, de intelligente witbalansregeling, live view, 14-bit A/D-conversie en het briljante lcd-scherm met 920.000 beeldpunten. De D3 heeft geen automatische stofverwijdering, bij de D300 was daar ook nog ruimte voor te vinden. Daarmee is de D300 meteen de eerste Nikon reflex met antidust-functie.

Trimbare camera

Intelligente elektronica vind je in deze camera all over the place. Zo wordt een analyse van de lichtmeet- en scherpstelinformatie gebruikt om een zo goed mogelijke witbalans te krijgen. Daarbij worden dus karakteristieken van het onderwerp gebruikt. Dat leidt tot duidelijk trefzekerder automatische witbalansprestaties dan je tot nu toe in Nikon amateur- en middenklassereflexen zag. Je hoeft minder te corrigeren. Wil je trouwens de witbalans corrigeren of zelf instellen, dan beschik je over een enorm arsenaal van mogelijkheden, inclusief allerlei finetuning-voorzieningen.

Links: de CMOS beeldsensor van de D300 met daarnaast het low pass filter, dat in trilling wordt gebracht om stof te verwijderen. Rechts: de sluiter van de Nikon D300 is goed voor minimaal 150.000 opnamen.

Electronicafeestje

En zo zijn er nog veel meer elektronische zegeningen aan boord. Kleurzoompjes in de hoeken van het beeld (chromatische aberratie) worden er bij gebruik van moderne Nikon objectieven uitgecorrigeerd. Een extra argument trouwens om voor originele optiek te gaan, want de camera moet het objectief herkennen om de juiste correctie te kunnen uitvoeren.

De automatische curveaanpassing (D-Lighting) werd verbeterd en geeft nu niet alleen een betere positionering van de middenpartijen, maar werkt ook door in de hoge lichten en schaduwen, wat simpelweg tot beter doortekende resultaten leidt, met opener schaduwen en minder uitgebleekte lichten.

Kwaliteit en gebruiksgemak kwam op de eerste plaats bij het ontwerpen van het uitstekende 2,8/24-70 mm objectief, grootte en gewicht lijken niet te hebben meegeteld. Het is ook geschikt voor Nikons FX-formaat (fullframe, voor de D3).

Bovendien kun je de sterkte van deze functie ook zelf regelen. In de Standaard gebruiksstand geeft de D300 een aantrekkelijke, hoewel stevige kleurweergave, in de stand Levendig wordt het wel erg bont, en in de stand Neutraal is de kleurweergave uitermate ingetogen. Al deze standen zijn naar eigen inzicht aan te passen. Bijzonder is de interactie met het verwerkingsprogramma Capture NX (wordt voorlopig gratis meegeleverd): beeldcorrecties die je in deze software uitvoert kun je als profiel opslaan, overzetten op de CF-geheugenkaart en in de camera laden. Ook handig als je met verschillende camera’s werkt.

Goede 1600

Ook aan de ruiscorrectie komt veel rekenwerk te pas. De D300 geeft boven ISO 400 minder ruis dan de D200, de JPEG’s die uit de camera komen zijn duidelijk schoner. In de standaardinstelling werkt deze ruiscorrectie precies goed, de stand ‘Hoog’ is veel te sterk en daarom niet nodig. Bij ISO 3200 en 6400 schiet de stand ‘Normaal’ te kort, maar gebruik je dan ‘Hoog’, dan moet er zoveel ruis worden weggepoetst, dat het lijkt of er een aquarellist aan het werk is geweest. Volstrekt onnatuurlijke resultaten, alsof je met een van de ‘creatieve’ filters uit Photoshop aan het werk bent geweest. Op zich best grappig, wie weet wordt het nog eens een trend, maar voor normale beelden zijn ISO 3200 en 6400 niet erg bruikbaar.

Het meeste maak je er nog van in Capture NX, vanuit RAW-bestanden. ISO 1600 is echter wel weer verrassend goed! De JPEG’s recht uit de camera zijn al heel behoorlijk, maar via RAW en Capture NX zijn er nog aantrekkelijke verfijningen mogelijk. In vergelijking met de D200 zijn de beelden door de band genomen nét iets scherper en gedetailleerder.

Het LCD-scherm telt 920.000 beeldpunten en geeft ook schuin van opzij bekeken nog een voldoende helder beeld. Het bewijst zijn nut onder meer bij live view.

Live view

Nikon biedt keuze uit twee live view methoden. De makkelijkste is de stand die officieel voor statiefwerk is bedoeld. De camera stelt dan scherp op basis van een contrastmeting binnen het AF-vakje, dat je op elke plaats in het beeld kunt positioneren.

Handig bijvoorbeeld voor productfotografie vanaf statief. Je kunt daarop ook inzoomen, voor handscherpstelling of controle van de AF-scherpstelling. Bij deze methode blijft het normale AF-systeem uit, dus de spiegel blijft opgeklapt en je houdt permanent beeld. Het werkt makkelijk en duidelijk, maar wel heel erg traag. Zelfs de meest simpele Nikon compactcamera zou het vlotter doen. Resultaat is wel een erg nauwkeurige instelling. Je activeert bij deze methode de scherpstelling door indrukken van de AF-ON knop. Half indrukken van de ontspanknop activeert de scherpstelling niet.

Dat is wel het geval bij de tweede live view stand, die voor foto’s uit de hand is bedoeld. Druk je de ontspanknop half in, dan klapt de spiegel omlaag om het normale AF-systeem te kunnen laten werken. Dan ben je je live beeld dus kwijt en moet je onderwijl de camera goed stilhouden om ervoor te zorgen dat hij scherpstelt op datgene wat jij belangrijk vindt.

Om live view handig te kunnen gebruiken is werken met de AF-ON- en/of AEL/AFL-knoppen noodzakelijk respectievelijk aan te bevelen. De functies van deze knoppen zijn overigens programmeerbaar voor andere functies.

Vaak is hij daar even mee bezig (doordat je niet kunt richten beweeg je de camera waarschijnlijk, wat de scherpstelling lastig maakt). Als je denkt (!) dat de camera klaar is (je krijgt geen bevestiging daarvan) laat je de ontspanknop los. Wil je nu echt de foto maken, dan druk je de ontspanknop weer in, maar: hij gaat eerst weer de scherpstelling controleren! Gevolg van de Single AF-stand. Die moet dus beslist uit! Anders word je helemaal gek van de gemiste kansen. Dit is de werkmethode die Nikon in de manual aangeeft, maar je kunt er niet serieus mee fotograferen. Oplossing is de Continu AF-stand gebruiken: half indrukken voor vooraf scherpstellen, meteen helemaal doordrukken voor de opname.

De Fn-knop (functieknop)

Wil je liever in de Single AF-stand blijven werken, doe het dan zo: gebruik na de eerste keer scherpstellen (via half indrukken van de ontspanknop) de AE-L/AF-L knop om de gevonden scherpstelling vast te houden. Dan kun je altijd afdrukken. Bij deze laatste live view stand kun je overigens zelf een van 51 sensorvelden kiezen, of de keus aan de camera over laten.

De Fn-knop (functieknop) is programmeerbaar. Je kunt er een veelgebruikte functie of instelling onder stoppen. De knop erboven is voor de visuele scherptedieptecontrole, maar als je die niet gebruikt, kun je hem ook een andere functie geven. De D300 is sterk op eigen werkwijze af te stemmen. Jammer alleen dat het aantal toewijsbare functies niet zo gek groot is.

Mijn menu

Het werken met de D300 is een groot genot. De AF is uitermate selectief en responsief, de zoeker is mooi groot en helder en het scherm achterop is een prachtding. De camera biedt ongelooflijk veel mogelijkheden om hem naar je eigen smaak te laten werken. Er is haast geen functie waarvoor niet een aantal extra opties zijn.

Deze camera moet je echt leren kennen, in het begin scroll je heel wat af door de menu’s. Prettig is de functie ‘Mijn menu’ waaronder je de meest gevraagde instellingen kunt parkeren. Het is wel jammer dat het aantal functies dat je daar kwijt kunt beperkt is. Verder kun je een aantal gebruikersprofielen op de camera instellen.

De RGB-sensor met 1005 pixels komt in meer Nikon reflexen voor. Hier werd hij echter voorzien van microlensjes, waardoor hij meer informatie over de beeldinhoud kan geven. De sensor wordt gebruikt voor de lichtmeting, de witbalansregeling en de scène-analyse. Hij ondersteunt ook het AF-systeem voor het scherp houden van zich verplaatsende onderwerpen.

Indrukwekkend

De D300 maakt in alle opzichten een sterke indruk. Door de degelijkheid die hij uitstraalt, door de hoogwaardige, veelzijdige techniek die hij herbergt, en door het hoge kwaliteitsniveau van de resultaten. Het mooie van deze camera is dat hij je Nikons toptechniek in een middenklase-reflex biedt. Je moet hem eigenlijk niet zien als budget-alternatief voor de D3, omdat de beeldformaatkeuze eigenlijk voor alles hoort te komen. Voor veel fotografen is het wachten op fullframe inmiddels een achterhaalde zaak; die kunnen zich zonder voorbehoud verdiepen in deze D300.

L. Polder
| 17-01-2008
Kerst trends 2016