Thank you! Your submission has been received!

Oops! Something went wrong while submitting the form :(

Reviews

Nikon D40x: prettige verrassing!

Nikons nieuwe instapreflex, de D40x, gaat als warme broodjes. Vooral beginnende reflexfotografen kiezen hem. Is hij écht zo laagdrempelige als Nikon suggereert? En blijft hij ook waardevol als je al redelijk thuis bent in de fotografie?

De eerste indruk is belangrijk. Wel, na een korte praktische verkenning (niet in de gebruiksaanwijzing kijken, gewoon op automaat laten staan, kijken, instellen en afdrukken) komen hier meteen de eerste conclusies.

De D40x is inderdaad klein, maar préttig klein, niet tè klein. Wie normaal met een zware, grote professionele reflex werkt zou deze er graag als vakantiereflexje bij willen hebben.

Scherpstellen gaat vlot, geruisloos en trefzeker. De belichting is meestal perfect en flitsen gaat op de van Nikon bekende, fijn gedoseerde wijze. In alle opzichten een state of the art Nikon reflex. Alle reden om er wat verder mee kennis te maken.

De D40x met het 18-55 mm standaardzoomobjectief. Door de grootte van de body te vergelijken met het objectief is goed te zien hoe klein de D40x is. Desondanks ligt hij, desnoods na enige gewenning, goed in de hand.

Instapper

Ben je niet erg bekend met fototechniek, dan is het prettig dat de D40x je helpt de diverse functies te leren kennen. Met een druk op de vraagtekentoets achterop krijg je uitleg van de op dat moment geselecteerde functie. Voor een gevorderde is dit trouwens óók handig, bijvoorbeeld als je de persoonlijke instellingen naar je hand wilt zetten en je niet precies weet wat een bepaalde menukreet inhoudt.

Speciaal voor de leek bouwde Nikon nóg een handigheidje in: bij diverse instellingen geeft de D40x handige voorbeeldfoto’s. Bij ISO 400 zie je bijvoorbeeld een sportscène, bij ISO 1600 een opname van een concert. Heel duidelijk, het plaatje zegt meteen alles over de toepassing.

Voor de beginner zijn er verder de bekende onderwerpsstanden, die met de instelknop bovenop de camera kunnen worden gekozen. Zo kan inderdaad iedereen met de camera aan de slag.

Alles wat hier wordt gezegd geldt ook voor de D40, op een paar verschillen na.
Even op een rijtje:


D40x
D40
Resolutie
10 MP
6 MP
ISO
100-1600+HI-1
200-1600+HI-1
Flitssynchronisatie
tot 1/125 s
tot 1/500 s
Beeldfrequentie
3 bps
2,5 bps
Batterijcapaciteit
520 opnamen
470 opnamen
Loepfunctie max.
25 x
19 x

Wie volautomatisch wil fotograferen laat de display achterop de camera uit en zet de instelknop op Auto.
Veel opties

Ondanks deze goede handreiking zal de beginner zich regelmatig achter de oren krabben. Neem nu de automatische ISO-aanpassing. Die functie kun je via het menu met persoonlijke instellingen in- of uitschakelen. En je kunt ook nog eens opgeven, tot welke ISO-waarde hij automatisch mag aanpassen (maximaal 1600).

Bovendien wil de camera van je weten vanaf welke sluitertijd hij moet beginnen de ISO op te voeren, bijvoorbeeld 1/60 s. Dat zijn nogal wat opties! Heel nuttig, maar zware kost voor mensen die net de overstap van een compactcamera hebben gemaakt.

En zo zijn er meer instellingen waarop fotografisch ongeschoolden niet zitten te wachten: keuzes waar je niks van snapt en waar je je eigenlijk ook niet in wilt verdiepen. Daarmee is deze D40x toch niet zo laagdrempelig als menigeen denkt. Dit is een camera voor de beginnende amateur, niet voor de vrijetijdsfotograaf die alleen de voordelen van de reflex wil, zonder onnodige ballast.

Daarom is er beslist ruimte voor een model ernaast of eronder, dat de gebruiker van meer keuzes verlost. Voorzien van meer onderwerpsprogramma’s (zie de nieuwe Olympus reflexen en de Pentax K100, en ook natuurlijk de Nikon Coolpix compactcamera’s). Heb je echter amateur-ambities, dan is de D40x zeker een aantrekkelijke instap.

Je kunt kiezen voor een meer traditionele weergave van de opname-info (links), of een nieuwe aanduidingsmethode, waarbij je de grootte van het diafragma te zien krijgt. De stippellijn eromheen symboliseert de sluitertijd.

Compatible?

Wie al Nikon spullen bezit, moet goed nadenken voordat hij met de D40x/D40 in zee gaat. Dit is namelijk de eerste Nikon reflex zonder ingebouwde scherpstelmotor, dus voor autofocus moet je een objectief met ingebouwde motor hebben. Alleen met Nikkor AF-S en AF-I objectieven maak je daarom volop gebruik van de mogelijkheden van de D40x. Het betekent in de praktijk dat je in de populaire klasse keuze hebt uit een klein maar aantrekkelijk assortiment Nikkor objectieven, en dat je daarnaast veel professionele objectieven kunt gebruiken.

Wat betreft de onafhankelijke objectievenfabrikanten: die hebben ook objectieven met ingebouwde motor, maar dat zijn de professionele exemplaren. De populaire objectieven, denk aan de Sigma en Tamron 18-200, doen nog even niet mee. Nikon heeft zelf twee mooie alternatieven voor de 18-55 kitlens (die overigens ook goed is): de 18-135 en de 18-200 VR.

De 18-55 en de 55-200 mm VR vormen een mooie combinatie, die menig amateur een voldoende groot totaalbereik geeft. Beide objectieven zijn licht in gewicht en geven een goede beeldkwaliteit. De 55-200 VR is extra aantrekkelijk door de anti-shake.

Bij autofocus-objectieven zonder de typeaanduiding AF-S of AF-I werkt zoals gezegd de automatische scherpstelling niet, maar er is wel een scherpstelsignaal voor een correcte handmatige scherpstelling. Bij objectieven zonder elektronische info-overdracht werkt ook het lichtmeetsysteem niet.

Het zijn beperkingen, maar gezien de doelgroep moeten we er niet te zwaar aan tillen. En bekijk het ook van de andere kant: bij zo’n modern, makkelijk cameraatje past gewoon een fluisterstille, trefzekere scherpstelling, en die heb je alleen met de motor in het objectief.

Extra’s

In vergelijking met een aantal concurrenten doet Nikon weinig aan de stofproblematiek. Het enige wat je hebt is de functie 'stof referentiefoto'. Is die geactiveerd, dan moet je een opname maken van een stuk wit papier: daarop lokaliseert de camera alle ongerechtigheden, en bij volgende opnamen wordt het beeld op die plaatsen automatisch gecorrigeerd.

Wissel je vaak van objectief, dan is het zaak deze referentiefoto regelmatig te vernieuwen. Handig is het verder om zelf aan stofverwijdering te gaan doen, bijvoorbeeld met een kwastje van Visible Dust.

Een dikke plus scoort Nikon met het feit dat de D40x veel nabewerkingsmogelijkheden biedt, zodat de foto’s die eruit komen meteen printklaar zijn. Je kunt uitsnedes maken, de kleurbalans aanpassen, een betere helderheidsopbouw toepassen (D-Lighting), rode oogjes automatisch laten corrigeren, foto’s omzetten in zwart-wit, twee beelden tot één combineren, en een verkleinde kopie voor mail- of internettoepassingen maken. Uitermate praktisch allemaal, en het originele bestand blijft natuurlijk altijd behouden.

De ingebouwde flitser komt ver omhoog en geeft niet snel rode ogen. Mochten die toch op de foto voorkomen, dan kan de camera ze automatisch opsporen en wegcorrigeren. Hierdoor kan de vertragende voorflits tegen rode ogen achterwege blijven.

Mooi is dat de camera ook in RAW kan opnemen. Je kunt kiezen tussen RAW alleen en RAW + JPEG. Bij die laatste kun je de JPEG-compressie niet vrij kiezen (altijd de stand Normaal), maar wie daarover valt is een D80-kandidaat. Dat je niet snel met de D40x uitgegroeid bent, bewijst ook de verfijnde witbalansinstelling: aan elke stand kun je een persoonlijke correctie (max. 3 standen warmer of koeler) toevoegen.

D80?

Een kwestie voor veel potentiële kopers is deze: wat biedt de D80 aan meerwaarde? In de eerste plaats meer rechtstreekse instellingen en twee instelwielen, bij de D40x moet je meer via de menu’s doen en heb je maar één instelwiel. Overigens heeft hij een FN-toets (functietoets) waar je een favoriete instelling onder kunt parkeren. De ISO-waarde bijvoorbeeld, die je dan rechtstreeks, zonder het menu in te gaan, kunt kiezen. Belangrijk is dat de belichtings- en flitscorrectieinstelling ook via een eigen knop gaan, dus de voornaamste dingen kun je zo toch direct instellen. Het pluspunt van het grotere aantal AF-sensors telt alleen als je moeilijke sportopnamen gaat maken, anders werkt de 3-velds-AF van de D40x gewoon héél erg goed. De drie sensors zijn voldoende klein om toch nog selectief te kunnen scherpstellen. Verder mis je de visuele scherptediepteconrole en heb je een kleine batterij, dus je zult er eerder een reservebatterij bij kopen.

Wie vooral via de automatiek gaat werken is met de D40x ook goed uit en houdt geld over om te investeren in optiek. Vind je een poster van 40 x 60 aan de muur groot genoeg en ga je niet al te sterke uitsnedes maken, dan kun je nog meer geld besparen door de D40 te kopen. Houd je van invulflitsen, dan is hij zelfs de beste van de twee, met z’n flitssynchronisatie tot 1/500s! Dan is dit ineens een hele mooie camera voor outdoorportretten, met z’n kleine, ook nog eens makkelijk te dimmen ingebouwde flitser.

Raak!

De resultaten zijn overtuigend. Fotografische prints van D40x opnamen toonden aan dat de beeldkwaliteit (kleur, scherpte, gradatie, ruisniveau) dik voor elkaar is. Zeer goed uitgebalanceerd allemaal. ISO 800 is goed algemeen inzetbaar. Wat de bediening betreft: probleemloos. De camera reageert zeer snel (ook bij weinig licht, door het AF-hulplicht) en vrijwel elke opname is raak: een zeer hoog what you see is what you get gehalte. Dit is een uitstekende camera voor de beginnende hobbyist. Maar ook ervaren fotografen kunnen aan dit kleintje veel plezier beleven.

L. Polder
| 14-07-2007
Cadeauwinkel