Thank you! Your submission has been received!

Oops! Something went wrong while submitting the form :(

Hardware

Carl Zeiss objectieven met M-42 schroefdraad

Goud van oud. Dat is waar Carl Zeiss mee bezig is. Tegen de stroom van zoom, kunststof, digitaal en autofocus in brengt het merk vermaarde kwaliteitsobjectieven opnieuw op de markt. Ditmaal twee exemplaren met M-42 schroefdraad*.

De optieken die Zeiss nu in schroefvatting uitbrengt zijn de T* 2,8/25 ZS en de Distagon T* 2/35 ZS. Pikant is dat er in de jaren 70 ook een Distagon 2,8/35 mm met schroefvatting te koop was, voor de Rollei SL35 kleinbeeldreflex. Dus er moeten hier en daar nog wat oude schroefdraad-Distagons onder het stof liggen.

T* 2,8/25 ZS en de Distagon T* 2/35 ZS

Met andere woorden: kan een slimme occasionspeurder zich honderden euro’s besparen door zo’n oud exemplaar voor een paar tientjes op de kop te tikken? Het antwoord is geen volmondig ja. Het objectief dat Carl Zeiss nu introduceert is een nieuwere, betere versie (die oude was overigens niet slecht), uitgebracht voor de Contax/Yashica reflexcamera’s. Het kent een andere optische constructie, kan tot een kortere afstand scherpstellen en is voorzien van T* multicoating.

Er is een keur aan adapters leverbaar (niet van Carl Zeiss zelf, maar onder meer van Novoflex), waardoor deze schroefdraad-objectieven op camera’s met bajonetvatting kunnen worden gebruikt. In de meeste gevallen blijft scherpstelling tot oneindig daarbij mogelijk.

Het automatisch diafragma vervalt wel: je stelt scherp met het diafragma helemaal open, kies je een kleiner diafragma, dan wordt je zoeker ook donkerder. Autofocus heb je natuurlijk ook niet, en soms zelfs geen lichtmeting... Het is dus allemaal back to basics, maar dan mag je wel rekenen op de ouderwets mooie afbeeldingskwaliteit van een Carl Zeiss vastbrandpuntsobjectief. Zowel de 2/35 als 2,8/25 mm moeten € 699,- kosten.

Import: Transcontinenta

*De M-42 draad wordt ook wel P-draad genoemd, naar de twee vroegere hoofdtoepassers Pentax en Praktica. Ook Ricoh, Cosina, Fuji, Rollei/Voigtländer, Zenith en een aantal andere merken (zelf Olympus korte tijd) pasten deze schroefdraad toe, die daardoor als redelijk universeel gold. Toen de lichtmeting bij volle lensopening in zwang kwam, nu algemeen toegepast, ging de universaliteit verloren omdat ieder merk een eigen mechanische of elektronische koppeling van de diafragmaring met de camerabody toepaste. In de jaren 70 stapten vrijwel alle merken over op een bajonetvatting, meestal de K-bajonet van Pentax. In die K-bajonet past(e) trouwens weer een adapter voor M-42 schroefdraad.

L. Polder
| 03-05-2007